การฟ้องเรียกค่าจ้างและค่าชดเชยจากนายจ้างที่ไม่มีภูมิลำเนาในประเทศไทย และการจ้างงานที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนหรือไม่
มูลคดีที่เกิดขึ้นในประเทศไทย โจทก์มีสิทธิเสนอคดีต่อศาลแรงงานกลางได้ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานฯ มาตรา 33 แม้จำเลยไม่มีภูมิลำเนาในประเทศไทย และการจ้างงานที่มิได้ตกลงกันให้สิ้นสุดเมื่อสัญญาระหว่างจำเลยกับบุคคลภายนอกหมดอายุ ไม่ถือเป็นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน
พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยชำระค่าจ้างค้างจ่าย ค่าล่วงเวลา สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และค่าชดเชยพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ทั้งสามสำนวน
โจทก์เป็นลูกจ้างทำงานในประเทศไทย จำเลยเป็นบริษัทต่างประเทศไม่มีภูมิลำเนาในไทย สัญญาจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยไม่ได้กำหนดระยะเวลาแน่นอน แม้สัญญาขุดเจาะน้ำมันระหว่างจำเลยกับบริษัทไทยเชลล์จะมีกำหนดคราวละ 6 เดือน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 251 - 253/2529นาย นิคม ช่วยไล่ กับพวกโจทก์บริษัท บอสเวลล์ อินเตอร์เนชั่นแนลสิงคโปร์ (พี.ที.อี.) จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 33 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 [(ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31 กรกฎาคม 2521 ข้อ 4โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยทำงานให้แก่จำเลยในประเทศไทยมูลคดีที่โจทก์ฟ้องเรียกค่าจ้างค้างจ้ายค่าทำงานล่วงเวลาสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าค่าชดเชยและค่าเสียหายในการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมเกิดขึ้นในประเทศไทยแม้จำเลยจะมิได้มีภูมิลำเนาในประเทศไทยโจทก์ก็ชอบที่จะเสนอคดีต่อศาลแรงงานกลางได้ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522มาตรา33. แม้อายุสัญญาขุดเจาะน้ำมันระหว่างจำเลยกับบริษัทท.จะกำหนดเวลาไว้แน่นอนแต่โจทก์กับจำเลยมิได้ตกลงจ้างกันเพียงหมดอายุสัญญาระหว่างจำเลยกับบริษัทท.คราวใดคาวหนึ่งการจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงหาใช่การจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนไม่.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสามสำนวนโดยไม่ปรากฏความผิดไม่บอกกล่าวล่วงหน้าและไม่จ่ายค่าชดเชยค้างจ่ายค่าจ้างและจำเลยค้างจ่ายค่าทำงานล่วงเวลาแก่โจทก์สำนวนแรกขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวแก่โจทก์ทุกสำนวนพร้อมดอกเบี้ย จำเลยสำนวนแรกและสำนวนที่สองให้การว่าโจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอนมูลคดีเป็นเรื่องพิพาทตามข้อตกลงสัญญาว่าจ้างซึ่งได้กระทำในต่างประเทศมิได้มีข้อตกลงให้ฟ้องในประเทศไทยทั้งจำเลยมิได้มีภูมิลำเนาในประเทศไทยโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานกลางฟ้องโจทก์เคลือบคลุมจำเลยไม่ต้องจ่ายค่าล่วงเวลาแก่โจทก์สำนวนแรกเพราะโจทก์สำนวนแรกทำงานในตำแหน่ง