การซื้อที่ดินจำนวนมากโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อขายหากำไร ถือเป็นผู้ประกอบการค้าต้องเสียภาษีการค้าและภาษีเงินได้
คำว่า 'ผู้ประกอบการค้า' ตามประมวลรัษฎากรมีความหมายกว้างกว่าคำว่า 'พ่อค้า' ตามมาตรา 165(1) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยการพิจารณาว่าเป็นผู้ประกอบการค้าที่ดินหรือไม่ต้องดูพฤติการณ์โดยรวม เช่น การซื้อที่ดินจำนวนมากโดยไม่ทำประโยชน์ การขายเป็นจำนวนมากในระยะเวลาสั้น มีกำไรทุกแปลง และการซื้อในช่วงที่
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกฟ้องโจทก์ โดยโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้าที่ดิน ต้องเสียภาษีการค้าประเภท 11 และภาษีเงินได้ตามมาตรา 40(8) และไม่ได้รับยกเว้นตามมาตรา 42(9)
โจทก์ซื้อที่ดินร้อยกว่าโฉนดโดยไม่ทำประโยชน์ ขายไป 20 กว่าโฉนดใน 3 ปี มีกำไรทุกแปลง บางแปลงกำไรหลายเท่า ส่วนใหญ่ขายให้โรงงานอุตสาหกรรมในเขตที่ทางการมีนโยบายเป็นย่านอุตสาหกรรม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2521นางประไพ วิริยะพันธุ์โจทก์กรมสรรพากรฯ กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 40 (8) ป.พ.พ. ม. 165 (1) ป.รัษฎากร ม. 42 (9), ม. 77, บัญชีอัตราภาษีการค้า 11คำว่าผู้ประกอบการค้าตามประมวลรัษฎากร มีความหมายกว้างกว่าคำว่าพ่อค้าในมาตรา 165 (1) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เพราะคำว่าการค้าในประมวลรัษฎากร มาตรา 77 หมายความรวมถึงการประกอบธุรกิจและอื่น ๆ อีกด้วย ดังนั้นปัญหาว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้าที่ดินหรือไม่ จึงมิใช่จะอาศัยแต่เพียงโจทก์ไปซื้อที่ดิน แล้วขายไปเป็นปกติธุระหรือไม่ แต่ต้องอาศัยพฤติการณ์ทั่ว ๆ ไปของโจทก์ประกอบกัน โจทก์ซื้อที่ดินไว้เป็นจำนวนถึงร้อยกว่าโฉนด โดยไม่ปรากฏว่าได้เข้าทำประโยชน์ในที่ดิน และได้ขายไปเป็นจำนวนถึง 20 กว่าโฉนดในระยะเวลา 3 ปี มีกำไรทุกแปลงบางแปลงกำไรหลายเท่าตัว ส่วนมากขายให้แก่โรงงานอุตสาหกรรมซึ่งโจทก์ซื้อที่ดินเหล่านั้นไว้ในระยะเวลาที่ทางการมีนโยบายจะให้ท้องที่นั้นเป็นย่านอุตสาหกรรม ดังนี้ ย่อมแสดงว่าโจทก์มีจุดมุ่งหมายในการซื้อที่ดินจำนวนมากเหล่านั้นไว้ เพื่อขายหากำไรเป็นสำคัญ การที่โจทก์ซื้อที่ดินไว้โดยมุ่งในทางการค้า หรือหากำไรมาแต่เดิม และได้ขายที่ดินดังกล่าวไปเป็นทางการค้าหรือหากำไร ถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้า มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าในประเภทการค้า 11 และต้องเสียภาษีเงินได้จากรายรับ เพราะเงินที่โจทก์ได้รับจากการขายที่ดินเข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมิน ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 40 (8) ทั้งไม่เข้าข่ายที่จะได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีเงินได้ ตามความในมาตรา 42 (9)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มิใช่ผู้ประกอบการค้าประเภท ๑๑ การค้าอสังหาริมทรัพย์ ตามบัญชีอัตราภาษีการค้า เพราะโจทก์ซื้อที่ดินไว้โดยมุ่งจะเก็บสะสมเป