การตีความพระราชบัญญัติกันชา มาตรา 7 ว่าความผิดฐานมีกันชาแห้งเพื่อจำหน่ายแยกจากกันชาสดหรือไม่ และการครอบครองกันชาทั้งสองชนิดในเวลาเดียวกันถือเป็นกรรมเด
พระราชบัญญัติกันชา มาตรา 7 ไม่แยกความผิดฐานมีกันชาแห้งเพื่อจำหน่ายออกจากฐานมีกันชาด้วย หากวันเวลาที่ครอบครองกันชาแห้งอยู่ในช่วงเวลาที่ครอบครองกันชาสด ถือเป็นการครอบครองทั้งสองชนิดพร้อมกันตลอดมา และการกระทำดังกล่าวเป็นกรรมเดียวกัน
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวกัน จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
จำเลยมีกันชาสดไว้ครอบครองระหว่างวันที่ 1 กันยายน 2519 ถึง 29 ธันวาคม 2519 และในวันที่ 29 ธันวาคม 2519 มีกันชาแห้งไว้ครอบครองเพื่อจำหน่าย โดยถูกจับและยึดของกลางในวันเดียวกัน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 926/2521พนักงานอัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายอุดม มณีรัตน์จำเลย กฎหมายลักษณะพยาน ป.อ. ม. 90, ม. 91มาตรา 7 พระราชบัญญัติกันชา หาได้บัญญัติถึงความผิดฐานมีกันชาไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย แยกออกจากการมีกันชาด้วยไม่ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า วันเวลาที่จำเลยมีกันชาแห่งไว้ในความครอบครอง ก็อยู่ในวันเวลาสุดท้ายที่หาว่าจำเลยมีกันชาสดไว้ในความครอบครองนั่นเอง จึงเป็นการครอบครองกันชาทั้งสองชนิดพร้อมกันตลอดมา การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวกันโจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑ กันยายน ๒๕๑๙ ถึงวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๙ เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยปลูกกันชาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามวันเวลาดังกล่าวแต่ต่างวาระกัน จำเลยมีกันชาสด ๑๐๐ ต้น หนัก ๒๐,๘๐๐ กรัม ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ต่อมาวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๙ เวลากลางวัน จำเลยมีกันชาแห้ง ๑ มัด หนัก ๑,๙๐๐ กรัม ไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติกันชา พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๕, ๗, ๙, ๑๐ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐, ๙๑ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๔ และริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติกันชา พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๕, ๗, ๙, ๑๐ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐, ๙๑ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๒ ลงโทษฐานปลูกกันชา จำคุก ๑ ปี ปรับ ๕๐๐ บาท ลงโทษฐานมีกันชาสด จำคุก ๖ เดือน ปรับ ๒๐๐ บาง ลงโทษฐานมีกันชาแห้ง จำคุก ๖ เดือน ปรับ ๒๐๐ บาท รวมจำคุก ๒ ปี ปรับ ๙๐๐ บา จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี ปรับ ๔๕๐ บาท ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษปรับสถานเดีย