ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 697/2522
ประเด็นกฎหมาย
กรณีลูกจ้างเสียชีวิตระหว่างเดินทางจากบ้านพักไปยังสถานที่ทำงาน (ยังไม่ถึงสถานที่ทำงานและยังไม่เริ่มปฏิบัติงาน) ถือเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานใ
หลักกฎหมาย
หากผู้ตายได้รับอันตรายในขณะที่ยังเดินทางไปไม่ถึงสถานที่ที่จะเริ่มต้นทำงานและยังมิได้ลงมือทำงานให้แก่นายจ้าง จะไม่ถือเป็นการประสพอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง หรือการป้องกันรักษาผลประโยชน์ให้แก่นายจ้าง
คำวินิจฉัย
พิพากษากลับ ให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๗๓/๒๕๑๙ โดยโจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายเงินทดแทน
ข้อเท็จจริงสำคัญ
นายประเสริฐ ลูกจ้างโจทก์ ออกเดินทางจากบ้านพักเพื่อไปเอาป้ายสำหรับเดินตรวจทาง แต่ถูกรถไฟชนเสียชีวิตที่ กม. 63 + 310.00 โดยยังมิได้เดินทางถึงสถานที่ทำงานและยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 697/2522การรถไฟแห่งประเทศไทยโจทก์นายสุวิทย์ ยิ่งวรพันธ์ รักษาการในตำแหน่งอธิบดีกรมแรงงาน กับพวกล. ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ลูกจ้างของโจทก์ออกเดินทางจากบ้านพักจะไปโรงกุสีเพื่อเอาป้ายสำหรับเดินตรวจทางซึ่งอยู่ในหน้าที่ แต่ยังเดินทางไปไม่ถึงโรงกุสีก็ถูกรถไฟชนถึงแก่ความตาย เป็นกรณีที่ผู้ตายยังมิได้เริ่มเดินตรวจทางตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากโจทก์ เพียงแต่กำลังเดินทางจะไปโรงกุลีซึ่งเท่ากับเป็นสถานที่ที่ผู้ตายจะเริ่มต้นทำงาน เมื่อผู้ตายได้รับอันตรายในขณะที่ยังเดินทางไปไม่ถึงสาถนที่ที่จะเริ่มต้นทำงานและยังมิได้ลงมือทำงานให้แก่โจทก์ จะถือว่าประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง หรือป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง ตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 103 ลงวันที่ 16 มีนาคม 2515 ข้อ 2 (6) และประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคล จำเลยที่ ๑ เป็นอธิบดีกรมแรงงานมีอำนาจหน้าที่ตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ จำเลยที่ ๒ เป็นนิติบุคคลโดยมีจำเลยที่ ๑ กระทำการแทน เมื่อวันที่ ๑๙ สิงหาคม ๒๕๑๗ เวลาประมาณ ๐๔.๑๘ นาฬิกา นายประเสริฐตำแหน่งคนงานบำรุงทางชั่วคราวซึ่งเป็นลูกจ้างของโจทก์ ได้เดินทางจากบ้านพักข้างสถานีรถไฟหนองปลาดุก จะไปเอาป้ายเพื่อใช้เป็นอุปกรณ์ในการเดินตรวจทางที่หมู่ประจำที่ ๑๑ ขณะเดินทางไปถึง กม. ๖๓ + ๓๑๐.๐๐ ได้ถูกรถไฟขลวนที่ ๗๕๘ ชนศีรษะแขนและขาขาดตายคาที่โดยไม่ทราบสาเหตุ โดยที่นายประเสริฐลูกจ้างโจทก์ยังเดินทางไปไม่ถึงที่ทำงานและยังมิได้ปฏิบัติงา