ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1378/2525

ประเด็นกฎหมาย

คำให้การของจำเลยที่ปฏิเสธอายุความโดยไม่ระบุวันที่โจทก์ได้รับแจ้งคำวินิจฉัย ถือเป็นการปฏิเสธโดยชัดแจ้งหรือไม่ และโจทก์มีภาระการพิสูจน์ในประเด็นอายุความ

หลักกฎหมาย

คำให้การของจำเลยที่ปฏิเสธว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความโดยมิได้ระบุวันที่โจทก์ได้รับแจ้งคำวินิจฉัย ไม่ถือว่าจำเลยยอมรับข้อเท็จจริงตามฟ้อง เพราะจำเลยไม่มีโอกาสทราบวันที่ดังกล่าว คำให้การดังกล่าวเป็นการปฏิเสธโดยชัดแจ้งตาม ป.วิ.พ. มาตรา 177 วรรคสอง โจทก์จึงมีหน้าที่นำสืบให้ได้ความว่าโจทก์นำคดีมาสู่ศาลภายใน 90

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของนายทะเบียนเครื่องหมายการค้า โดยอ้างว่าได้รับแจ้งคำวินิจฉัยเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2522 และฟ้องคดีภายใน 90 วัน จำเลยให้การว่าโจทก์มิได้นำคดีมาสู่ศาลภายในกำหนด ฟ้องขาดอายุความ โดยมิได้ระบุวันที่โจทก์ได้รับแจ้งคำวินิจฉัย ศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นว่าฟ้องขาดอายุความหรือไม่ แล

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1378/2525บริษัทเมอิโตกุ บุสซาน ไกชา แอ็ลทีดี โดยนายดำเนิน การเด่นผู้รับมอบอำนาจนายสามารถ สุติเชวงกุลจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 177 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 โจทก์ฟ้องคดีโดยอาศัยมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2504 จำเลยให้การว่าโจทก์มิได้นำคดีมาสู่ศาลภายใน 90 วัน นับแต่รับคำวินิจฉัยของนายทะเบียน ฟ้องโจทก์จึงขาดอายุความ ดังนี้จะถือว่าจำเลยยอมรับว่าโจทก์ได้รับหนังสือแจ้งคำวินิจฉัยของนายทะเบียนตามวันที่ระบุในฟ้องหาได้ไม่ เพราะจำเลยไม่มีโอกาสที่จะทราบว่าโจทก์ได้รับหนังสือแจ้งคำวินิจฉัยตั้งแต่เมื่อใดจำเลยจึงไม่อาจให้การปฏิเสธได้โดยชัดแจ้งถึงวันที่โจทก์ได้รับหนังสือแจ้งคำวินิจฉัยนั้น คำให้การดังกล่าวเป็นการปฏิเสธว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความโดยชัดแจ้งแล้วโจทก์จึงมีหน้าที่นำสืบในข้อนี้เมื่อโจทก์นำสืบมายังรับฟังไม่ได้ว่าโจทก์นำคดีมาสู่ศาลภายในกำหนด 90 วัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยของนายทะเบียน สิทธินำคดีมาสู่ศาลจึงเป็นอันระงับสิ้นไปตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าซ้ำกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์จึงยื่นคัดค้าน นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าวินิจฉัยให้ยกคำคัดค้านของโจทก์ โจทก์ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยเมื่อวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๒๒ โจทก์ไม่เห็นพ้องด้วยจึงฟ้องคดีนี้โดยอาศัยมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าฯ ขอให้ศาลเพิกถอนคำวินิจฉัยของนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอของจำเลย จำเลยให้การข้อหนึ่งว่า คดีโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิ