ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการคำนวณภาษีเงินได้ ได้แก่ 1. ความชอบด้วยกฎหมายของประกาศอธิบดีกรมสรรพากรที่กำหนดระเบียบแยกเงินได้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงาน 2
1. การที่อธิบดีกรมสรรพากรกำหนดระเบียบแยกเงินได้ครั้งเดียวเป็นสองประเภทชอบด้วยเหตุผลเพราะวิธีคำนวณหรือจ่ายเงินได้ไม่แตกต่างกัน จึงไม่ขัดต่อประมวลรัษฎากร 2. เงินได้ที่ได้เนื่องจากหน้าที่หรือตำแหน่งงาน ไม่ว่าประจำหรือชั่วคราว เป็นเงินได้ประเภทเงินเดือน ค่าจ้าง (ม.40(2)) 3. เงินได้จากสถานพยาบาลที่เจ้าขอ
พิพากษายืน
โจทก์ได้รับเงินค่าตอบแทนจากการไฟฟ้าฝ่ายผลิตฯ เดือนละ 3,000 บาท และเงินครั้งเดียวเมื่อออกจากงาน รวมถึงเงินได้จากคลีนิคที่โจทก์เป็นเจ้าของและดำเนินการรับรักษาผู้ป่วยแต่เพียงผู้เดียว
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 502/2526นายวิชัย เอี่ยมอร่ามโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 40 (1), , , , ม. 42 วรรคหนึ่ง ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร ว่าด้วยภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2518 ป.รัษฎากร ม. 40 และ (1), การคิดหักค่าใช้จ่ายสำหรับเงินได้พึงประเมินซึ่งเป็นเงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงานนั้น ประมวลรัษฎากร มาตรา 42 ทวิ วรรคสาม บัญญัติว่าจะต้องเป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด ดังนั้น การที่อธิบดีกรมสรรพากรกำหนดระเบียบโดยวิธีแยกเงินได้ซึ่งนายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวออกเป็นสองประเภทตาม ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรว่าด้วยภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 2) เรื่องกำหนดระเบียบการคำนวณเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) และ (2) แห่งประมวลรัษฎากร ฯ จึงชอบด้วยเหตุผลแล้ว เพราะวิธีคำนวณหรือจ่ายเงินได้ไม่เหมือนกัน เงินได้ของโจทก์ที่ได้รับจากการไฟฟ้าฝ่ายผลิต ฯ เป็นรายเดือนอันเป็นค่าตอบแทนที่โจทก์ไปปฏิบัติหน้าที่ประจำในการรักษาผู้ป่วยซึ่งเป็นพนักงานและลูกจ้าง ณ สถานพยาบาลของการไฟฟ้าฝ่ายผลิต ฯ นั้นเป็นเงินได้ที่เข้าลักษณะเป็นเงิน ทรัพย์สินหรือประโยชน์ใด ๆ บรรดาที่ได้เนื่องจากหน้าที่หรือตำแหน่งงานที่ทำหรือการรับทำงานให้ ไม่ว่าหน้าที่หรือตำแหน่งงานหรืองานที่รับทำให้นั้นจะเป็นการประจำหรือชั่วคราว ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 40 (2) จึงเป็นเงินได้พึงประเมินที่ให้หักค่าใช้จ่ายตามมาตรา 42 ทวิ วรรคหนึ่ง (ความในวรรคนี้วินิจฉัยโดยมติที่ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 2/2526) เงินได้จากคลีนิคซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของและดำเนินการรับรักษาผู้ป่วยแต่เพียงผู้เดียว ถือเป็นเงินได้จากวิชาชีพอิสระ การประกอบโรคศิลปะ ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 40(6) หาใช่เป็นเงินได้จากการธุรกิจ การพาณิชย์ ตามมาตรา 40(8) ไม่โจทก์ฟ