คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์เป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญาหรือไม่
คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์เป็นเจ้าพนักงานเพราะมีอำนาจหน้าที่วินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทแรงงานโดยกฎหมายกำหนดให้ฝ่ายที่เกี่ยวข้องต้องปฏิบัติตามและมีความผิดทางอาญาหากไม่ปฏิบัติตาม
พิพากษายกคำพิพากษาของศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและสั่งหรือพิพากษาใหม่ตามรูปความ
จำเลยแจ้งความเท็จต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ว่าโจทก์เลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรม โจทก์ฟ้องว่าคณะกรรมการเป็นเจ้าพนักงาน แต่ศาลล่างวินิจฉัยว่าไม่เป็นเจ้าพนักงาน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2294/2526บริษัทนิสาท่องเที่ยว จำกัด กับพวกโจทก์นายมนัส เมฆงาม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 137 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ได้รับการแต่งตั้งโดยอำนาจของกฎหมาย ให้ปฏิบัติราชการของกรมแรงงานตามที่กฎหมายกำหนดอำนาจและหน้าที่ไว้ ทั้งฝ่ายนายจ้างและฝ่ายลูกจ้างจะต้องปฏิบัติตามคำวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทแรงงานของคณะกรรมการดังกล่าวมิฉะนั้นมีความผิดและมีโทษทางอาญา คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์จึงเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้ง ๑๔ คน ร่วมกันแจ้งความเท็จต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายว่า จำเลยทั้ง ๑๔ คน เป็นลูกจ้างของโจทก์ทำหน้าที่พนักงานขับรถได้ค่าจ้างเดือนละ ๒,๐๐๐ บาท โจทก์กระทำการอันไม่เป็นธรรมโดยเลิกจ้างจำเลยทั้งหมด ขอให้คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์พิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์รับจำเลยทุกคนกลับเข้าทำงานหรือจ่ายเงินค่าเสียหายให้จำเลย ความจริงจำเลยทั้ง ๑๔ คนไม่ใช่ลูกจ้างของโจทก์แต่เป็นหุ้นส่วนกัน คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ยกคำร้องของจำเลยทุกคน การแจ้งความดังกล่าวทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๑๓๗ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว วินิจฉัยว่าคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ไม่เป็นเจ้าพนักงาน การกระทำของจำเลยทุกคนจึงไม่มีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๗ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๘ กำหนดให้ตั้งสำนักงานคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ขึ้นในกระทรวงมหาดไทย มาตรา ๓๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้งคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ มาตรา ๔๑ บัญญัติให้คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์มีอำนาจและหน้าที