การฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมยกให้ที่ดิน โดยขอให้ทรัพย์สินกลับสู่ลูกหนี้ ถือเป็นการคำนวณราคาเงินได้หรือไม่
หากโจทก์มิได้เรียกร้องเอาทรัพย์สินมาเป็นของโจทก์ แต่ขอให้ทรัพย์สินกลับมาเป็นของลูกหนี้ตามเดิม ถือว่าไม่ใช่คดีที่มีคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้
พิพากษายืน ให้คืนค่าขึ้นศาลให้โจทก์ที่เสียมาอย่างคดีมีทุนทรัพย์ คงเรียกไว้เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์
โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมยกให้ที่ดิน โดยขอให้ที่ดินกลับมาเป็นของลูกหนี้ตามเดิม ไม่ได้เรียกร้องให้ที่ดินตกเป็นของโจทก์
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2855/2526นายมวย เท้าเครือโจทก์นายเวียน ทองเครือ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 237 ป.วิ.พ. ม. 150, ตาราง 1 ข้อ2 (ก) ท้าย ประมวลกโจทก์ฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนนิติกรรมยกให้ที่ดิน ซึ่งจำเลยที่ 1 ที่ 2 ลูกหนี้โจทก์ได้โอนให้แก่จำเลยที่ 3 ที่ 4 อันเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ ตามฟ้องของโจทก์มิได้เรียกร้องเอาที่ดินมาเป็นของโจทก์ เพียงแต่ขอให้ที่ดินกลับมาเป็นของจำเลยที่ 1 ที่ 2 ลูกหนี้ตามเดิม จึงถือไม่ได้ว่าเป็นคดีที่มีคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้โจทก์ไม่ต้องเสียค่าขึ้นศาลอย่างคดีมีทุนทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ร่วมกันกู้ยืมเงินโจทก์ ๑๒๐,๐๐๐ บาทต่อมาจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ได้โอนที่ดินพิพาทซึ่งเป็นหลักประกันในสัญญากู้เงินให้แก่จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ โดยเสน่หา โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นทางให้โจทก์เสียเปรียบ ขอให้เพิกถอนการโอนที่พิพาทระหว่างจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ กับจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การรับตามฟ้องโจทก์ทุกประการ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ มิได้กู้เงินโจทก์ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ รับโอนที่ดินพิพาทโดยมีค่าตอบแทนและโดยสุจริต เพราะจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ออกเงินไถ่ถอนจำนองให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ทั้งจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ยังมีทรัพย์สินอื่น ๆ อีกมาก ไม่ทำให้โจทก์เสียเปรียบ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า การทำนิติกรรมยกให้ที่ดินพิพาทระหว่างจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ กับจำเลยที่ ๓ และจำเลยที่ ๔ ไม่เป็นการฉ้อฉลโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิขอให้เพิกถอนได้ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีนี้ ปรากฏว่าโจทก์มิได้เรียกร้องเอาที่ดินพิพาทมาเป็นของโจทก์ เพียงแต่ขอให้ที่ดินพิพาทกลับมาเป็