ธนาคารแห่งประเทศไทยได้รับยกเว้น พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานหรือไม่ เมื่อมิได้แสวงหากำไร
ธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นธนาคารกลางปฏิบัติหน้าที่แทนรัฐ มิได้แข่งขันกับธนาคารพาณิชย์ และมิได้มีวัตถุประสงค์แสวงหากำไรในทางเศรษฐกิจ แม้มีกำไรก็เป็นผลพลอยได้ จึงได้รับยกเว้น พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน
พิพากษายืน ยกฟ้องโจทก์
โจทก์เป็นลูกจ้างธนาคารแห่งประเทศไทย ถูกเลิกจ้างเมื่อเกษียณอายุโดยไม่ได้รับค่าชดเชย โจทก์ฟ้องเรียกค่าชดเชย ธนาคารอ้างว่าได้รับยกเว้น พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1785/2527นายสมศักดิ์ ถิระธรรมโจทก์ธนาคารแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.ธนาคารแห่งประเทศไทย พ.ศ.2485 ม. 5, ม. 28 พ.ร.ฎ.กำหนดกิจการธนาคารแห่งประเทศไทย พ.ศ.2485 ม. 12, ม. 13 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 1 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 ธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นธนาคารกลางในการปฏิบัติหน้าที่แทนรัฐดำเนินกิจการควบคุมการเงินและการคลังของรัฐให้ถูกต้อง เหมาะสมและมีเสถียรภาพ ธุรกิจที่ธนาคารนี้ประกอบก็กระทำไปในฐานะธนาคารกลาง มิได้เป็นการแข่งขันกับ ธนาคารพาณิชย์หรือสถาบันการเงินอื่น หากจะมีกำไรบ้างก็ เป็นเพียงผลพลอยได้เท่านั้นถือไม่ได้ว่ามีวัตถุประสงค์ เพื่อแสวงกำไรในทางเศรษฐกิจจึงได้รับยกเว้นมิต้อง อยู่ภายใต้บังคับประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเกษียณอายุโดยไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า วัตถุประสงค์ของจำเลยมิใช่แสวงกำไรในทางเศรษฐกิจ ได้รับยกเว้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดกิจการที่มิให้ใช้บังคับตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ฯ โจทก์จึงเรียกร้องค่าชดเชยจำเลยไม่ได้ เมื่อโจทก์เกษียณอายุจำเลยได้จ่ายเงินสะสม บำเหน็จบำนาญ และโบนัส ให้แก่โจทก์แล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิรับเงินใด ๆ จากจำเลยอีกขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ธนาคารจำเลยจัดตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติธนาคารแห่งประเทศไทย พุทธศักราช ๒๔๘๕ เพื่อให้เป็นธนาคารกลางในการปฏิบัติหน้าที่แทนรัฐ ดำเนินกิจการควบคุมการเงินและการคลังของรัฐให้ถูกต้องเหมาะสมและมีเสถียรภาพ กิจก