ศาลมีอำนาจลงโทษตามกฎหมายที่ถูกต้องได้หรือไม่ เมื่อโจทก์ระบุปี พ.ร.บ. ผิดในคำร้องขอ แต่บรรยายฟ้องถูกต้อง
การระบุปี พ.ร.บ. ผิดในคำร้องขอโดยที่บรรยายฟ้องถูกต้อง ถือเป็นการอ้างกฎหมายผิด ไม่ใช่การอ้างกฎหมายที่ไม่มีอยู่จริง ศาลมีอำนาจลงโทษตามกฎหมายที่ถูกต้องได้
พิพากษายืน
โจทก์บรรยายฟ้องถูกต้องตาม พ.ร.บ. ยาเสพติด พ.ศ. 2522 แต่ระบุขอโทษเป็น พ.ศ. 2525 ซึ่งไม่มีจริง ศาลไม่กล่าวถึง ม. 83 ในคำพิพากษาแต่บรรยายฟ้องชัดเจน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2222/2527พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นายวารินทร์ ผลสมบูรณ์ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ป.วิ.อ. ม. 158 (6), ม. 192บรรยายฟ้องว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 อันเป็นกฎหมายที่ถูกต้องแต่ระบุขอไว้ท้ายฟ้องเป็นพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2525 ไม่ตรงกับคำบรรยายถึงกฎหมายที่อ้างอิงไว้ในคำฟ้องและพระราชบัญญัติยาเสพติดตาม พ.ศ.ที่โจทก์ขอให้ลงโทษก็ไม่มีเป็นการผิดพลาดไป ถือได้ว่าเป็นกรณีที่โจทก์อ้างกฎหมายผิด ศาลล่างทั้งสองมีอำนาจลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 อันเป็นกฎหมายที่ถูกต้องได้กรณีไม่เป็นการอ้างกฎหมายที่ไม่มีอยู่จริงมาใช้บังคับ ส่วนที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองฐานร่วมกันกระทำผิดโดยมิได้กล่าวอ้างประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 นั้น ปรากฏว่าโจทก์บรรยายฟ้องและอ้างบทกฎหมายมาตรานี้ท้ายฟ้อง แสดงว่าโจทก์ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองผู้ร่วมกระทำความผิดด้วยกันแล้ว แม้ศาลล่างทั้งสองจะไม่ได้กล่าวอ้างประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83 มาในคำพิพากษา ก็ไม่เป็นการพิพากษาเกินคำขอโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๑ คน ร่วมกันมีกัญชาแห้งไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. ๒๕๒๕ มาตรา ๒๖, ๗๖, ๑๐๐, ๑๐๒ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๒๖, ๗๖, ๑๐๒ ให้จำคุกคนละ ๖ เดือนลดโทษให้หนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกคนละ๔ เดือน จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จ