การตายจากโรคประจำตัวขณะทำงานโดยมีอุบัติเหตุลื่นล้มเสริมหรือไม่ถือเป็นโรคจากการทำงาน
โรคที่ทำให้ถึงแก่ความตายต้องเกิดสืบเนื่องจากการทำงานโดยตรง หากการตายเกิดจากโรคประจำตัวที่มีโอกาสเกิดได้ตลอดเวลา แม้มีอุบัติเหตุเล็กน้อยมาเสริม ก็ไม่ถือว่าการตายสืบเนื่องจากการทำงาน
พิพากษายกคำร้องของโจทก์ ไม่ให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนและค่าทำศพ
ผู้ตายมีโรคหัวใจโตและลิ้นหัวใจรั่ว ลื่นล้มศีรษะฟาดพื้นขณะทำงาน มีบาดแผลเล็กน้อย แพทย์ระบุสาเหตุตายว่าหัวใจวาย ซึ่งโรคนี้มีโอกาสเกิดได้ตลอดเวลา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2321/2527นางสุมาลี พิมพ์ปติมา ฯโจทก์กรมแรงงานจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 35 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 2, ม. 48, ม. 60 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง โรคซึ่งเกิดขึ้นเกี่ยวเนื่องกับการทำงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ฟ้องของโจทก์อ้างว่า ผู้ตายเป็นลูกจ้างได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายและเรียกเงินทดแทนแยกเป็นค่าทดแทนและค่าทำศพ เท่ากับโจทก์อ้างสิทธิตามกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทนตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานแล้ว ส่วนจำนวนที่เรียกร้องจะถูกต้องหรือไม่เป็นเรื่องที่ศาลจะวินิจฉัยต่อไป ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม โรคหรือการเจ็บป่วยที่ทำให้ลูกจ้างถึงแก่ความตายอันเป็น ผลให้นายจ้างต้องจ่ายค่าทดแทน จะต้องเป็นโรคหรือการเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นสืบเนื่องจากการทำงานของลูกจ้างโดยตรงดังนี้ เมื่อผู้ตายเดินตรวจสต๊อกในโชว์รูมแล้วลื่นล้มศีรษะฟาดพื้นถึงแก่ความตายโดยมีบาดแผลบริเวณแก้มขวาเพียงเล็กน้อย ประกอบทั้งการตรวจพิสูจน์ของแพทย์ว่าสาเหตุของการตายเกิดจากหัวใจวาย และปรากฏว่าผู้ตายเป็นโรคหัวใจโตและลิ้นหัวใจรั่วอยู่ก่อนแล้ว โอกาสที่จะประสบอันตรายเพราะเกิดภาวะหัวใจวายโดยฉับพลันมีขึ้นเมื่อใดก็ได้ จึงถือไม่ได้ว่าผู้ตายถึงแก่ความตายด้วยโรคหรือการเจ็บป่วยซึ่งเป็นผลสืบเนื่องจากการทำงานโจทก์ฟ้องว่า นายชนะผู้ตายเป็นสามีของโจทก์ เป็นลูกจ้างประจำบริษัทอุตสาหกรรมไทยมอเตอร์ จำกัด ได้รับค่าจ้างเดือนละ ๑๓,๙๙๐ บาท เมื่อวันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๒๖ ขณะที่นายชนะกำลังเดินตรวจและสั่งงานอยู่ที่หน้าบริษัทได้ประสบอุบัติเหตุลื่นล้มหน้าฟาดกับพื้นเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ถือได้ว่าเป็นการตายในขณะปฏิบัต