เจ้าหน้าที่สำนักงานเลขาธิการคุรุสภาเป็นลูกจ้างตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานหรือไม่ เมื่อหน่วยงานไม่แสวงหากำไร
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภามีหน้าที่ดำเนินงานตามอำนาจรัฐ ไม่มีการหารายได้แบ่งปันหรือแสวงหากำไรทางเศรษฐกิจ จึงไม่อยู่ในบังคับของกฎหมายคุ้มครองแรงงาน
พิพากษายกฟ้อง
โจทก์เป็นเจ้าหน้าที่สำนักงานเลขาธิการคุรุสภาซึ่งแยกการบริหารและวัตถุประสงค์จากองค์การค้าที่แสวงหากำไร โจทก์เรียกร้องค่าทำงานในวันหยุด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2762 - 2765/2528นายเปรมประชา เสนาเลี้ยงโจทก์คุรุสภาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 183 พ.ร.บ.ครู พ.ศ.2488 ม. 4, ม. 5, ม. 6, ม. 8ทวิ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ศาลแรงงานกลางกำหนดประเด็นข้อพิพาทว่า โจทก์มีสิทธิเรียกค่าทำงานในวันหยุดจากจำเลย (คุรุสภา) หรือไม่ เพียงใดเมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้เบื้องต้นว่า องค์การค้าของคุรุสภา และสำนักงานเลขาธิการคุรุสภาเป็นหน่วยงานของคุรุสภาองค์การค้าของคุรุสภาเป็นหน่วยงานที่หารายได้ส่วนสำนักงานเลขาธิการคุรุสภาที่โจทก์เป็นเจ้าหน้าที่ประจำอยู่นั้น มีหน้าที่เกี่ยวกับการดำเนินงานในหน้าที่ของคุรุสภาการที่ศาลแรงงานกลางกำหนดปัญหาวินิจฉัยว่า'สำนักงานเลขาธิการคุรุสภาอยู่ในบังคับของกฎหมายคุ้มครองแรงงานหรือไม่ โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของสำนักงานเลขาธิการคุรุสภาจะได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานหรือไม่' จึงเป็นการพิจารณาเพื่อจะนำไปสู่ประเด็นข้อพิพาทที่ได้กำหนดไว้ ตามพระราชบัญญัติครู พ.ศ.2488 อำนาจหน้าที่ของคุรุสภา ซึ่งดำเนินงานโดยสำนักงานเลขาธิการคุรุสภาไม่มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับองค์การค้าของคุรุสภาที่มีการบริหารงานแยกไปต่างหาก จากสำนักงานเลขาธิการพนักงานเจ้าหน้าที่ก็เป็นคนละส่วน กันผู้บังคับบัญชาในการบริหารของหน่วยงานทั้งสองเป็น คนละคนระเบียบข้อบังคับที่ใช้ในแต่ละหน่วยก็แยกต่างหากจากกัน เมื่อสำนักงานเลขาธิการคุรุสภามิได้มีการ ดำเนินงานเพื่อหารายได้มาแบ่งปันกันระหว่างพนักงานแสดงว่า จำเลยไม่มีวัตถุประสงค์ในการแสวงหากำไรทางเศรษฐกิจจำเลยหาต้องอยู่ในบังคับของกฎหมายคุ้มครองแรงงานไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ โดย