ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1486/2529

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการฟ้องผิดตัว การฟ้องเคลือบคลุม และหน้าที่ของนายทะเบียนคนต่างด้าวในการออกใบสำคัญประจำตัวให้แก่บุคคลที่เสียสัญชาติไทย

หลักกฎหมาย

1. การฟ้องนายทะเบียนในตำแหน่งราชการไม่เป็นการฟ้องผิดตัว หากจำเลยดำรงตำแหน่งอยู่ขณะฟ้อง 2. คำขอออกใบสำคัญมีความหมายเป็นการขอเพิกถอนคำสั่งเดิมไปในตัว คำฟ้องจึงไม่เคลือบคลุม 3. การเสียสัญชาติไทยไม่ว่าด้วยเหตุใด ต้องขอใบสำคัญตาม พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว ม. 8 และ ม. 9 โดยนายทะเบียนไม่มีดุลพินิจปฏิเสธหา

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน ให้จำเลยออกใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้โจทก์ เมื่อมีการยื่นคำขอใหม่ตามแบบ ท.ต. 1 แล้ว

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เกิดในประเทศไทย มีสัญชาติไทย แต่เสียสัญชาติไทยตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 เนื่องจากบิดาเป็นคนต่างด้าวและเข้าเมืองโดยไม่ได้รับอนุญาต โจทก์ยื่นคำขอใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวโดยขาดเอกสารและแบบฟอร์มที่ถูกต้อง นายทะเบียนปฏิเสธไม่ออกให้ทันทีโดยมิได้บอกกล่าวข้อบกพร่อง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1486/2529นางสาวทาว ตรั่นถิโจทก์พันตำรวจโทเสถียร สระสรมในฐานะนายทะเบียนคนต่างด้าวอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนครจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 142, ม. 172 พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2493 ม. 6, ม. 8, ม. 9 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 พันตำรวจตรี ส. ปฏิบัติงานในหน้าที่นายทะเบียนคนต่างด้าวแทนจำเลย ได้ปฏิเสธไม่ยอมออกใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้โจทก์ ขณะฟ้องคดีจำเลยยังดำรงตำแหน่งนายทะเบียนคนต่างด้าว มีหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัวให้คนต่างด้าวทั้งโจทก์ได้ยื่นฟ้องจำเลยในฐานะนายทะเบียนคนต่างด้าว หาได้ฟ้องในฐานะส่วนตัวไม่ โจทก์จึงฟ้องจำเลยได้ ไม่เป็นการผิดตัว และกรณีนี้ถือว่า นายทะเบียนคนต่างด้าวได้โต้แย้งสิทธิของโจทก์แล้ว โจทก์ฟ้องตั้งรูปคดีเป็นเรื่องโจทก์ขอให้ออกใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้โจทก์ เพราะโจทก์ถูกถอนสัญชาติไทยโดยบรรยายฟ้องว่า โจทก์เกิดในประเทศไทยได้สัญชาติไทยตามกฎหมาย ต่อมาโจทก์ถูกถอนสัญชาติไทยโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 ลงวันที่ 13 ธันวาคม 2515 โจทก์จึงไปยื่นคำร้องขอใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว แต่นายทะเบียนคนต่างด้าวปฏิเสธ แล้วมีคำขอให้บังคับจำเลยออกใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้โจทก์ ซึ่งมีความหมายเป็นการขอเพิกถอนคำสั่งเดิมของนายทะเบียนคนต่างด้าวไปในตัวอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องขอให้เพิกถอนคำสั่งกล่าวอีก เป็นคำฟ้องที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหา และคำขอบังคับรวมทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้นตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 แล้ว คำสั่งเดิมที่ปฏิเสธไม่ออกใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้โจทก์เพราะเหตุอะไร และสั่งไว้อย่างไร เป็นรายละเอียดที่จำเลยจะยกขึ้นต่อสู้คดีเอง คำฟ้องของโจทก์ไม่