ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1664 - 1665/2530

ประเด็นกฎหมาย

การตีความคำว่า 'เครื่องใช้หรือของใช้' ตามบัญชีที่ 1 หมวด 9 ท้ายพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการลดอัตราและยกเว้นภาษีการค้า (ฉบับที่ 54) พ.ศ. 2517 สำหรับสินค้าท่

หลักกฎหมาย

สินค้าใดจะเป็น 'เครื่องใช้หรือของใช้' ตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกา ต้องพิจารณาว่าผู้ซื้อสามารถนำไปใช้ได้ทันทีตามวัตถุประสงค์ของผู้ผลิตหรือไม่ โดยไม่ต้องคำนึงถึงวิธีการติดตั้ง เช่น การตัดต่อหรือการใช้ข้อต่อ ซึ่งถือเป็นเพียงขั้นตอนการติดตั้งเท่านั้น

คำวินิจฉัย

พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าท่อ พี.วี.ซี. เป็น 'เครื่องใช้หรือของใช้' ตามบัญชีที่ 1 หมวด 9 ท้ายพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 54 พ.ศ. 2517 จึงเป็นสินค้าที่ต้องเสียภาษีการค้า

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ผลิตและขายท่อ พี.วี.ซี. เพื่อใช้เป็นท่อส่งน้ำ ท่อระบายน้ำ หรือท่อร้อยสาย ผู้ซื้อสามารถนำท่อไปใช้งานได้ทันทีตามวัตถุประสงค์ แม้จะต้องมีการตัดต่อหรือใช้ข้อต่อในการติดตั้ง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1664 - 1665/2530บริษัท กระเบื้องกระดาษไทย จำกัดโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 3 บัญชีอัต พ.ร.ฏ.ออกตามความใน ป.รัษฎากร ว่าด้วยการลดอัตราและยกเว้นภาษีการค้า (ฉบับที่ 54) พ.ศ.2517 สินค้าใดจะเป็นเครื่องใช้หรือของใช้ตามบัญชีที่ 1 หมวด 9 ท้ายพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 54 พ.ศ. 2517 นั้นจะต้องพิจารณาว่าสินค้านั้นผู้ซื้อสามารถนำไปใช้ได้ทันทีตามวัตถุประสงค์ของผู้ผลิตที่ได้ผลิตสินค้านั้นหรือไม่ ทั้งนี้โดยไม่ต้องคำนึงถึงวิธีการติดตั้งเพื่อที่จะใช้สินค้านั้น การผลิตท่อ พี.วี.ซี. ก็เพื่อวัตถุประสงค์ที่จะนำไปใช้เป็นท่อส่งน้ำหรือท่อระบายน้ำหรือท่อร้อยสายผู้ซื้อท่อพี.วี.ซี.ย่อมสามารถนำท่อพี.วี.ซี.ไปใช้เป็นท่อส่งน้ำ ท่อระบายน้ำหรือท่อร้อยสายได้ทันทีการตัดต่อท่อให้ได้ความยาวตามต้องการหรือการใช้ข้อต่อหรือข้องอเป็นแต่เพียงวิธีการติดตั้งเพื่อใช้สินค้านั้นเท่านั้นฉะนั้นจึงถือได้ว่าท่อพี.วี.ซี.เป็นเครื่องใช้หรือของใช้ตามบัญชีที่ 1 หมวด 9 ท้ายพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 54 พ.ศ. 2517 จึงเป็นสินค้าที่ต้องเสียภาษีการค้าคดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลภาษีอากรกลางสั่งให้รวมพิจารณาให้โจทก์นำค่าภาษีการค้า เงินเพิ่มและภาษีบำรุงเทศบาลไปชำระโดยแจ้งว่าโจทก์มีรายได้จากการขายสินค้าประเภทท่อ พี.วี.ซี. โจทก์อุทธรณ์คัดค้านการประเมิน คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์วินิจฉัยว่าการประเมินของเจ้าพนักงานประเมินถูกต้องแต่มีเหตุอันควรผ่อนผัน จึงลดเบี้ยปรับให้ลงเหลือร้อยละ ๓๐ โจทก์เห็นว่าสินค้าท่อ พี.วี.ซี. ของโจทก์ไม่ใช่สินค้าตามบัญชีที่ ๑ หมวด ๙ ท้ายพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๕๔) พ.ศ. ๒๕๑๗ โจทก์จึงไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าสำหรับเงินที่ได้จากการขายสินค้าท่อ พี.วี.ซี.ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนการประเมิ