การตีความคำว่า 'กระดาษคราฟท' ใน พ.ร.ฎ. ลดภาษีการค้า ว่าต้องเป็นไปตามมาตรฐาน มอก. หรือไม่
การตีความ 'กระดาษคราฟท' พิจารณาจากลักษณะการใช้และชื่อเรียกในท้องตลาด (กระดาษสีน้ำตาลสำหรับทำกล่อง) ไม่จำเป็นต้องเป็นไปตามมาตรฐาน มอก. หรือวัตถุดิบที่ใช้ หากมีลักษณะตรงตามนิยามก็ลดภาษีได้
พิพากษายกอุทธรณ์ของกรมสรรพากร รักษา原判ให้เพิกถอนการประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์
โจทก์ผลิตกระดาษจากเศษกระดาษใช้แล้ว เป็นกระดาษสีน้ำตาลสำหรับทำกล่อง แต่คุณภาพความเหนียวต่ำกว่ามาตรฐาน มอก. 170-2519
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3338/2530ห้างหุ้นส่วนจำกัดโรงงานกระดาษ ปทุมธานีโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 78. พ.ร.ฏ.ออกตามความใน ป.รัษฎากร ว่าด้วยการลดอัตราและยกเว้นภาษีการค้า (ฉบับที่ 54) พ.ศ.2517 , ม. 7 บัญช (3)กระดาษคราฟทหรือกระดาษคราฟทที่ทำเป็นลูกฟูกก็คือ กระดาษสีน้ำตาลที่มีความเหนียวมากกว่ากระดาษธรรมดาที่ใช้พิมพ์หนังสือหรือใช้ทำสมุดทั้งนี้เพราะกระดาษ คราฟทเป็นกระดาษที่ผลิตขึ้นเพื่อใช้ทำกล่อง ผิวกล่อง ถุงหลายชั้นหรือชั้นเดียว หรือใช้เป็นกระดาษสำหรับห่อสิ่งของหรือสินค้า ผลการตรวจสอบกระดาษตัวอย่างที่โจทก์ผลิตระบุว่า กระดาษที่โจทก์ผลิตเป็นกระดาษสำหรับทำผิวกล่อง (คือกระดาษคราฟทหรือกระดาษเหนียว) ตามที่กล่าวไว้ในมาตรฐานเลขที่มอก.170-2519 แต่มีคุณภาพด้านความเหนียวของกระดาษตัวอย่างต่ำกว่าที่กำหนดไว้ในมาตรฐานเท่านั้น มิได้ปฏิเสธว่ามิใช่กระดาษคราฟท ดังนี้ต้องถือว่ากระดาษที่โจทก์ผลิตเป็นกระดาษคราฟทหรือกระดาษคราฟทที่ทำเป็นลูกฟูกดังที่กำหนดไว้ในบัญชีที่ 3 หมวด 5 สินค้าอื่น ๆ (1) ท้ายพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 54) พ.ศ.2517 โจทก์จึงได้ลดภาษีการค้าลงเหลือร้อยละ 1.5 ของรายรับ.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ตั้งโรงงานผลิตกระดาษคราฟท และกระดาษคราฟทที่ทำเป็นลูกฟูกเพื่อจำหน่าย เจ้าพนักงานประเมินอ้างว่ากระดาษคราฟทที่โจทก์ผลิตไม่ได้มาตรฐานตามที่กระทรวงอุตสาหกรรมกำหนดไว้ ดังนั้นการที่โจทก์ยื่นแบบแสดงรายการโดยชำระภาษีการค้า ในอัตราร้อยละ ๑.๕ ของรายรับตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการลดอัตราและยกเว้นภาษีการค้า (ฉบับที่๕๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ บัญชีที่ ๓ หมวด ๕ (๑) จึงไม่ถูกต้อง โจทก์จะต้องชำระภาษีการค้าในอัตราร้อยละ ๗ ของรายรับ โจทก์ได้อุทธรณ์คัดค้านการประเมิน แต่คณะกรร