การจำแนกประเภทเครื่องวอเตอร์ซิลเลอร์เข้าพิกัดศุลกากรว่าเป็นเครื่องปรับอากาศหรือเครื่องทำความเย็น
เครื่องวอเตอร์ซิลเลอร์เป็นเครื่องปรับอากาศที่อาศัยน้ำเป็นตัวสื่อทำความเย็น ไม่ใช่เครื่องทำน้ำเย็น จึงเข้าข่ายเครื่องปรับอากาศสำหรับอุตสาหกรรมที่ได้รับสิทธิลดอากร
พิพากษายืน ให้จำเลยชำระเงินคืนโจทก์พร้อมดอกเบี้ยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
โจทก์นำเข้าเครื่องวอเตอร์ซิลเลอร์เพื่อใช้ในอุตสาหกรรม แต่ศุลกากรจัดเป็นเครื่องทำความเย็นเรียกเก็บอัตราปกติ โจทก์โต้แย้งว่าเป็นเครื่องปรับอากาศสำหรับอุตสาหกรรม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4109/2530บริษัทโทเรไนล่อนไทย จำกัดโจทก์กรมศุลกากรจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 10 พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 ม. 4, ม. 7, ม. 10, ม. 12 พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2530 บัญชีพิกัดอัตราอากรขาเข้า ประเภท ที่ 84.12,84.15 ประกาศกระทรวงการคลัง ที่ ศก. 10/2525 พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2530 เครื่องวอเตอร์ ซิลเลอร์ เป็นเครื่องปรับอากาศที่อาศัยน้ำเป็นตัวสื่อทำความเย็น ไม่ใช่เครื่องทำน้ำเย็น เมื่อโจทก์นำเข้ามาเพื่อใช้ในการอุตสาหกรรม โจทก์จึงมีสิทธิได้ลดอากรเหลืออัตราร้อยละ 30 ตามประกาศกระทรวงการคลังที่ ศก.10/2525โจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำเครื่องปรับอากาศระบบน้ำเย็นหมุนเวียนมีชื่อว่า วอเตอร์ ซิลเลอร์ จากต่างประเทศเข้ามาเพื่อใช้ในกิจการอุตสาหกรรมของโจทก์ ๑ เครื่อง โจทก์ยื่นแบบรายการของนำเข้าต่อพนักงานเจ้าหน้าที่กองพิกัดในพิกัดอัตราศุลกากรรวมร้อยละ ๓๓ คิดเป็นเงินอากรขาเข้า ๗๔๗,๘๙๒.๖๑ บาท แต่เจ้าหน้าที่เห็นว่าของที่นำเข้าเป็นเครื่องทำความเย็นครบชุดสมบูรณ์มิใช่เครื่องปรับอากาศที่ใช้ในอุตสาหกรรม ที่อยู่ในข่ายได้ลดอากรตามประกาศกระทรวงการคลังที่ ศก.๑๐/๒๕๒๕ จึงประเมินเรียกเก็บอากรขาเข้าจากโจทก์ในอัตราปกติ รวมอัตราร้อยละ ๖๖ คิดเป็นเงินอากร ๑,๔๙๕,๗๘๕.๒๓ บาท ซึ่งเป็นการไม่ถูกต้องโจทก์ชำระเงินไปและมีหนังสือโต้แย้งไว้แล้ว ขอให้บังคับจำเลยคืนเงิน ๗๔๗,๘๙๒.๖๑ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า วอเตอร์ ซิลเลอร์ เป็นเครื่องทำความเย็น หรือเครื่องสำหรับทำน้ำให้เย็น มิใช่เป็นเครื่องปรับอากาศสำหรับใช้ในการอุตสาหกรรม ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจ