ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5677/2530

ประเด็นกฎหมาย

การตีความคำว่า 'ค่ารักษาพยาบาล' ในระเบียบสวัสดิการนายจ้าง โดยไม่ใช้บทนิยามจาก พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน

หลักกฎหมาย

ระเบียบสวัสดิการเป็นข้อตกลงเฉพาะราย ต้องตีความตามถ้อยคำและเจตนารมณ์ของระเบียบนั้นเอง โดยไม่ใช้บทนิยามจากกฎหมายบังคับ หากระเบียบระบุเฉพาะค่าผ่าตัด/คลอด/ห้อง แต่ไม่ระบุค่ารถ แสดงว่าค่ารถไม่ใช่ค่ารักษาพยาบาล

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง ยกฟ้องโจทก์ เนื่องจากค่ารถพยาบาลมิใช่ค่าบำบัดโรคและระเบียบมิได้กำหนดให้เบิกได้

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ลูกจ้างป่วยไม่เกี่ยวกับงาน ขอเบิกค่ารถพยาบาล 500 บาท จากนายจ้างตามระเบียบสวัสดิการ ซึ่งระบุวงเงินค่ารักษาพยาบาล ค่าผ่าตัด ค่าคลอด และค่าห้อง แต่ไม่ระบุค่ารถพยาบาล

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5677/2530นายปรีชา ฉัททันต์รัศมีโจทก์บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 10, ม. 11 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 เมื่อระเบียบของนายจ้างมีข้อจำกัดวงเงินค่ารักษาพยาบาลและ ระบุ ชื่อโรงพยาบาลที่ลูกจ้างและครอบครัวจะไปรักษาไว้ การที่ลูกจ้างป่วย โดยมิได้เกิดจากประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง จึงยกบทคำนิยามของค่ารักษาพยาบาลตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน มาปรับแก่กรณีหาได้ไม่ แต่ต้องพิจารณา จากระเบียบเกี่ยวกับสวัสดิการของนายจ้างและเมื่อระเบียบไม่มีบทนิยาม คำว่าค่ารักษาพยาบาลไว้ จึงต้องแปลคำว่าค่ารักษาพยาบาล ตามความเข้าใจของคนทั่วไปว่า หมายถึงค่าบำบัดโรคโดยตรงเท่านั้น ดังนี้ ค่ารถพยาบาลซึ่งระเบียบมิได้กำหนดให้เบิกได้จึงมิใช่ค่าบำบัดโรค อันลูกจ้างจะมีสิทธิเรียกร้องได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นพนักงานของจำเลย โจทก์ป่วยเป็นโรคท้องร่วงอย่างรุนแรงจึงเรียกรถพยาบาลมารับโจทก์ไปรักษา โจทก์ขอเบิกเงินค่ารถพยาบาลจากจำเลย จำเลยไม่ยอมจ่าย ขอให้ศาลบังคับจำเลยจ่ายค่ารถพยาบาล ๕๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า ค่ารถพยาบาลไม่เป็นค่ารักษาพยาบาลตามระเบียบสวัสดิการสงเคราะห์พนักงานเกี่ยวกับการรักษาพยาบาล ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ค่ารถพยาบาลมิใช่ค่ารักษาพยาบาลแต่เป็นค่าพาหนะเดินทางไปโรงพยาบาลเท่านั้น ตามระเบียบเกี่ยวกับสวัสดิการฯ มิได้กำหนดให้จ่ายค่าพาหนะด้วย จำเลยจึงปฏิเสธไม่จ่ายเงิน ๕๐๐ บาทแก่โจทก์ได้พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ตามคำสั่ง เรื่อง ระเบียบสวัสดิการ ฯ ข้อ ๔ มีบทนิยามเฉพาะคำว่า