การจำแนกประเภทพิกัดศุลกากรของเหล็กแผ่นที่มีตำหนิว่าจัดเป็นเศษเหล็กหรือเหล็กแผ่นสำเร็จรูป
เหล็กที่มีตำหนิซึ่งผู้ซื้อนำมารีดใหม่จัดอยู่ในพิกัดเศษเหล็กหรือเหล็กแผ่น?
พิพากษายืนให้เพิกถอนการประเมินภาษีอากรของกรมศุลกากร
โจทก์นำเข้าเหล็กแผ่นชั้นสองที่มีตำหนิ นำมาตัดซอยและรีดใหม่เป็นเหล็กเส้น มิได้นำไปใช้เป็นแผ่นเหล็กตามมาตรฐาน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 176/2531บริษัทแพนอินเตอร์เนชั่นแนล (มีตันแอนด์อัลลอย) จำกัดโจทก์กรมศุลกากรจำเลย พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 ตอนที่ 73 เหล็ก เหล็กกล้าและของที่ทำด้วยสิ่งดังกล่าว ประเภทพิเหล็กแผ่นสินค้าที่โจทก์นำเข้าเป็นเหล็กแผ่นที่ผลิตไม่ได้มาตรฐานถูกตัดออก บริษัทผู้ขายขายเหล็กพิพาทอย่างเป็นเศษเหล็ก โจทก์นำเหล็กดังกล่าวไปตัดซอยเป็นแผ่นเล็ก ๆ และเผาให้ร้อนรีดเป็นเหล็กเส้นตามขนาดและมาตรฐานที่ตลาดต้องการ และนำออกจำหน่ายทั้งหมดโดยมิได้นำไปขายเป็นเหล็กแผ่น เหล็กพิพาทจึงจัดอยู่ในประเภทพิกัดที่ 73.03 มิใช่ประเภทพิกัดที่ 73.13โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้นำสินค้าเศษเหล็กเข้ามาในราชอาญาจักรโดยสำแดงรายการ ชนิดของเป็นเศษเหล็กสำหรับมารีดใหม่ เสียอากรตามประเภทพิกัดที่ ๗๓.๐๓ อัตราอากร ๐.๕% แต่เจ้าหน้าที่ของจำเลยได้ตรวจพิจารณาสภาพของสินค้าในขณะขนถ่ายแล้ว มีความเห็นเบื้องต้นว่า เป็นแผ่นเหล็กสำเร็จรูปต้องจัดเข้าประเภทพิกัดที่ ๗๓.๐๓ ค. อัตราอากรกิโลกรัมละ ๐.๒๐ บาท และประเมินให้โจทก์เสียภาษีอากรเพิ่ม โจทก์เห็นว่าการประเมินภาษีอากรเพิ่มของจำเลยเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงขอให้เพิกถอนคำสั่งของเจ้าพนักงานประเมินของจำเลยตามแบบแจ้งการประเมินภาษีอากรขาเข้า ภาษีการค้า ภาษีสรรพสามิต ที่ กค ๐๖๑๓ (ก)/๑-๐๐๖๗ ลงวันที่ ๑๐ มกราคม ๒๕๒๙ จำเลยให้การว่า สินค้าที่โจทก์นำเข้ามานั้นมิได้เป็นเศษเหล็กแต่เป็นเหล็กแผ่นที่มีคุณภาพเพียงพอสามารถนำไปใช้ประโยชน์ต่าง ๆ ได้ เหล็กแผ่นสินค้าที่โจทก์นำเข้ามาจึงเป็นสินค้าในประเภทพิกัดอัตราศุลกากรที่ ๗๓.๑๓ ค. เมื่อโจทก์ได้แสดงพิกัดอัตราศุลกากรที่ ๗๓.๐๓ ในใบขนสินค้าขาเข้า การสำแดงพิกัดดังกล่าวจึงเป็นการไม่ถูกต้องตามกฎหมาย โจทก์จะต้องรับผิดเสียค่าภา