ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 433/2514

ประเด็นกฎหมาย

การฝ่าฝืนประกาศห้ามขนย้ายข้าว จำเลยต้องทราบประกาศหรือไม่ และการประกาศในราชกิจจานุเบกษาเพียงพอหรือไม่

หลักกฎหมาย

การทราบประกาศเป็นองค์ความผิด โจทก์ต้องสืบว่าจำเลยทราบจริง การประกาศในราชกิจจานุเบกษาเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ

คำวินิจฉัย

ยกฟ้องจำเลยที่ 1 เนื่องจากโจทก์ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าจำเลยทราบประกาศ

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยขนข้าวออกนอกเขตห้ามโดยอ้างว่าทราบประกาศ แต่โจทก์พิสูจน์ไม่ได้ว่าจำเลยทราบจริง มีเพียงการประกาศในราชกิจจานุเบกษา

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 433/2514อัยการจังหวัดสตูลโจทก์นายบาหรน หรือหน้ง แลหมัน ที่ 1 นายยาโกบ แลหมัน ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 ม. 10 พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2489 การที่จะเอาความผิดแก่จำเลยในกรณีฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวนั้น การที่จำเลยได้ทราบประกาศของคณะกรรมการดังกล่าวหรือไม่ ย่อมเป็นองค์ความผิดอยู่ด้วย โจทก์มีหน้าที่จะต้องสืบให้ได้ความว่าจำเลยได้ทราบประกาศนั้นแล้ว ลำพังแต่ได้ความว่าประกาศดังกล่าวได้ลงประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วหาเพียงพอที่จะถือว่าได้รู้ถึงประชาชนแล้วไม่ เมื่อโจทก์นำสืบให้เห็นไม่ได้ว่าจำเลยได้ทราบประกาศแล้ว จำเลยจงใจฝ่าฝืน กรณีจึงไม่มีทางลงโทษจำเลย (อ้างฎีกาที่ 1176/2492)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๑ ตุลาคม ๒๕๑๐ เวลากลางคืน หลังเที่ยงจำเลยได้ร่วมกันขนย้ายข้าวสารหรือนำข้าวสาร ๓ กระสอบ น้ำหนัก ๓๐๐ กิโลกรัม ราคา ๑,๔๗๐ บาท ซึ่งต้องเสียอากร ๖๑.๗๔ บาท อันเป็นข้าวสารที่ยังมิได้เสียอากรและไม่ได้ผ่านด่านศุลกากร โดยบรรทุกเรือเครื่องยนต์ดีเซลไปทางทะเลออกนอกเขตท้องที่อำเภอเมืองสตูล เพื่อออกนอกเขตอำเภอเมืองสตูลอันเป็นเขตห้ามขนย้ายข้าวตามประกาศของคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวฉบับที่ ๘๑ พ.ศ. ๒๕๑๐ ลงวันที่ ๑๓ มกราคม ๒๕๑๐ กับประกาศฉบับที่ ๘๒ พ.ศ. ๒๕๑๐ ดังสำเนาประกาศท้ายฟ้อง ซึ่งได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาและปิดสำเนาประกาศให้ทราบทั่วกัน จำเลยได้ทราบแล้วโดยจำเลยพาออกไปสู่ดินแดนสหพันธรัฐมาเลเซียดินแดนนอกราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ชอบด้วยกฎหมาย เหตุเกิดในท้องทะเลระหว่างเกาะตารุเตาเกาะเลตง ตำบลเกาะสาหร่าย อำเภอเมืองสตูล จังหวั