ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2643/2515

ประเด็นกฎหมาย

อาหารสัตว์เข้าข่ายเป็น 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' ตาม พ.ร.ฎ.ลดอัตราภาษีการค้า พ.ศ. 2509 หรือไม่

หลักกฎหมาย

คำว่า 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' ไม่มีบทนิยามเฉพาะ ต้องตีความโดยเปรียบเทียบกับมาตราอื่นในประมวลรัษฎากร ซึ่งคำว่า 'อาหาร' หมายถึงอาหารคนเท่านั้น หากกฎหมายประสงค์ให้รวมอาหารสัตว์จะต้องบัญญัติไว้ชัดเจน

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน ให้เพิกถอนคำสั่งประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์ โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าในอัตราร้อยละ 5

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ผลิตและจำหน่ายอาหารสัตว์สำเร็จรูปที่บรรจุหีบห่อ เจ้าพนักงานประเมินประเมินภาษีร้อยละ 5 โดยอ้างว่าเป็นผลิตภัณฑ์อาหาร โจทก์เสียภาษีอยู่แล้วร้อยละ 1.5

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

• ป.รัษฎากร ม. 77
• ม. 78 ทวิ
• ป.พ.พ. ม. 4
• ม. 10
• ม. 11

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2643/2515บริษัทสหสามัคคีค้าสัตว์ จำกัด โดยนายสุชาย สุบรรณพงศ์ผู้รับมอบอำนาจกรมสรรพากร กับพวกรวม 4 คนจำเลย ป.พ.พ. ม. 4, ม. 10, ม. 11 ป.รัษฎากร ม. 77, ม. 78 ทวิ พ.ร.ฎ.ออกตามความใน ป.รัษฎากร ว่าด้วยการลดอัตรารัษฎากร (ฉบับที่ 168) พ.ศ.2529 คำว่า 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' ตามบัญชีที่ 1 หมวด 1 (4)ท้ายพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการลดอัตรารัษฎากร (ฉบับที่ 21) พ.ศ. 2509 ไม่มีบทนิยามให้มีความหมายโดยเฉพาะ ย่อมค้นหาความหมายได้โดยเปรียบเทียบจากบทบัญญัติที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งคือจากบทมาตราอื่นๆ ของประมวลรัษฎากร คำว่า 'อาหาร' ในบทบัญญัติแห่งประมวลรัษฎากร ถ้าใช้เป็นคำกลางๆ หมายถึงอาหารสำหรับคนเท่านั้น หามีความหมายถึงอาหารสัตว์ด้วยไม่ คำว่า 'ผลิตภัณฑ์อาหาร' จึงหมายถึง อาหารคนแต่อย่างเดียว ถ้ากฎหมายประสงค์จะให้หมายถึงอาหารอย่างอื่น ก็จำเป็นจะต้องบัญญัติไว้ให้ชัดเป็นแห่ง ๆ ไป ฉะนั้น อาหารสัตว์จึงไม่อยู่ในความหมายของคำว่า 'ผลิตภัณฑ์อาหาร'โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ผลิตอาหารสัตว์สำเร็จรูปจำหน่าย ซึ่งต้องเสียภาษีการค้าร้อยละ ๑.๕ แต่เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยที่ ๑กลับแจ้งประเมินให้โจทก์เสียภาษีการค้าร้อยละ ๕ พร้อมด้วยเงินเพิ่มและภาษีเทศบาล โจทก์อุทธรณ์ จำเลยที่ ๒, ๓, ๔ ซึ่งเป็นกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ได้วินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์เสียภาษีร้อยละ ๕แต่ลดเบี้ยปรับ โจทก์เห็นว่าไม่ชอบ ขอให้เพิกถอนคำสั่งประเมินเรียกเก็บภาษีและเงินเพิ่มของจำเลยที่ ๑ และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยที่ ๒, ๓, ๔ จำเลยต่อสู้ว่า อาหารสัตว์ที่โจทก์ผลิตจำหน่าย เป็นผลิตผลภายในประเทศทำจากรำ ข้าวโพดป่น ปลาป่น น้ำตาล และวัตถุอื่นผสมกัน บรรจุลงในภาชนะหรือหีบห่อผนึก ตีตราชื่อบริษัทผู้ทำการค้ารวม