ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2516
ประเด็นกฎหมาย
การตีความคำว่า 'สถานที่ใช้ประกอบการค้า' ในเทศบัญญัติว่าหมายถึงพื้นที่ทั้งหมดหรือเฉพาะจุดวางสินค้า
หลักกฎหมาย
คำว่า 'สถานที่ใช้ประกอบการค้า' ในเทศบัญญัติหมายถึงสถานที่ที่ใช้ประกอบการค้าทั้งหมด มิใช่เฉพาะที่ตั้งสำหรับวางขายสินค้า
คำวินิจฉัย
พิพากษายืน ให้จำเลยชนะคดี
ข้อเท็จจริงสำคัญ
โจทก์ขายอาหารในร้านขนาด 60 ตร.ม. แต่ใช้พื้นที่วางสินค้าเพียง 1.614 ตร.ม. เทศบาลเรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามพื้นที่ทั้งหมด 60 ตร.ม.
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2516รองอำมาตย์ตรีทรัพย์ ธนังกุลโจทก์เทศบาลนครกรุงเทพจำเลย พ.ร.บ.สาธารณสุข พ.ศ.2484 ม. 50 เทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพ เรื่อง การควบคุมการค้าอาหารและน้ำแข็งในสถานที่เอกชน (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2 พ.ร.ฎ.ออกตามความใน ป.รัษฎากร ว่าด้วยการหักค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคา (ฉบับที่ 145) พ.ศ.2527 เทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพ เรื่องควบคุมการค้าอาหารและน้ำแข็งในสถานที่เอกชน(ฉบับที่ 3) พ.ศ.2505 มุ่งควบคุมสถานที่ที่ใช้เป็นที่ทำการค้าสถานที่ใช้ประกอบการค้าตามความของเทศบัญญัติฉบับนี้ จึงต้องหมายถึงสถานที่ที่ใช้ประกอบการค้าทั้งหมด หาได้หมายถึงเฉพาะที่ตั้งสำหรับวางขายสินค้าเท่านั้นไม่ เมื่อร้านค้าของโจทก์ที่ใช้เป็นที่ขายอาหารบรรจุขวดมีเนื้อที่ 60 ตารางเมตร โจทก์ก็ต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตรา 60 ตารางเมตร ที่ระบุไว้ตามบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตนั้นจะเสียเฉพาะเนื้อที่ตรงที่ตั้งตู้และชั้นวางขายอาหาร หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า เมื่อประมาณ ๖ ปีมาแล้ว โจทก์ประกอบการค้าประเภทสะสมอาหารขึ้นในร้านค้าเครื่องสำอางของโจทก์ เป็นอาหารประเภทบรรจุขวดใส่ไว้ในตู้กระจก ๒ ตู้ และวางไว้บนชั้นไม้ ๑ ชั้น คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ๑.๖๑๔ ตารางเมตร ซึ่งเทศบัญญัตินครกรุงเทพเรื่องอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ตั้งหรือใช้สถานที่เอกชนเป็นที่ขาย ทำประกอบ ปรุง สะสมอาหารและน้ำแข็ง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๕ ข้อ ๓ กำหนดให้เสียค่าธรรมเนียมปีละ๓๐ บาท และโจทก์ได้ชำระติดต่อกันมาถึง พ.ศ. ๒๕๑๑ ต่อมา พ.ศ. ๒๕๑๓พนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยแจ้งว่าโจทก์ขยายสถานที่ทำการค้าขึ้นเป็น๖๐ ตารางเมตร จึงให้เสียค่าธรรมเนียมปีละ ๒๐๐ บาท ซึ่งโจทก์ยอมชำระให้จำเลยไปแล้ว แต่โจทก์เห็นว่าจำเลยไม่