การฟ้องฐานเสพเฮโรอีนขาดการอ้างมาตราที่บัญญัติว่าเป็นความผิดในคำขอท้ายฟ้อง ทำให้ฟ้องไม่สมบูรณ์ตาม ป.วิ.อ. ม. 158(6)
คำฟ้องต้องระบุบทบัญญัติกฎหมายที่ชัดเจนว่าพฤติกรรมใดเป็นความผิด หากขาดการอ้างมาตรานั้น ฟ้องในความผิดฐานนั้นจะขาดความสมบูรณ์ และศาลจะลงโทษไม่ได้
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ไม่ลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีน เนื่องจากคำฟ้องไม่สมบูรณ์ และยกฎีกาของโจทก์
โจทก์ฟ้องจำเลย 2 ฐาน คือ มีเฮโรอีนและเสพเฮโรอีน แต่คำขอท้ายฟ้องระบุเฉพาะมาตราโทษฐานมีของกลาง โดยไม่ได้อ้างมาตรา 8 พ.ร.บ.ยาเสพติดฯ ฉบับที่ 4 พ.ศ. 2504 ซึ่งบัญญัติโทษฐานเสพ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 880/2517พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายแดน จักรพรรดิ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (6), ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ฟ้องหาว่าจำเลยกระทำผิด 2 ฐาน คือฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมายกับฐานเสพเฮโรอีน แต่คำขอท้ายฟ้องโจทก์อ้างบทมาตราที่ขอให้ลงโทษฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมายมิได้อ้างมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นบทลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วย ฟ้องของโจทก์ฐานเสพเฮโรอีนจึงขาดการอ้างมาตราในกฎหมายซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6) จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์สำหรับการกระทำความผิดฐานนี้ ลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนด้วยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือ ก. จำเลยมีเฮโรอีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดต้องห้ามตามกฎหมายโดยเด็ดขาดไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและมิได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรี ข. จำเลยได้เสพเฮโรอีนโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยเฮโรอีนและเทียนไข กรวยตะกั่วหลอดดูด ไม้ขีดไฟ ซึ่งเป็นของที่จำเลยมีไว้และใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ, ๑๔, ๒๐ ตรี, ๒๖, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๘ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔, ๗, ๑๒ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธรับข้อเคยต้องโทษพ้นโทษ แต่ต่อมารับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามบทกฎหมายที่อ้างมาในคำขอท้ายฟ้องทุกมาตรา ให้จำคุกฐานมีเฮโรอีน ๑ ปี ฐานเสพเฮโรอีน ๒ ปี รวมจำคุก ๓ ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งเป็นจำคุก ๔ ปี