สิทธิหักค่าทดแทนจากมูลค่าที่ดินที่เพิ่มขึ้นจากการเวนคืน มาหักค่าทำขวัญทางหลวงได้หรือไม่
แม้ พ.ร.บ.ทางหลวง พ.ศ. 2482 จะไม่มีบทบัญญัติเฉพาะ แต่ให้บังคับตาม พ.ร.บ.เวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2497 มาตรา 14 ซึ่งอนุญาตให้หักราคาที่ดินที่ทวีขึ้นพิเศษจากค่าทดแทนได้
พิพากษายืนว่าจำเลยมีสิทธิหักราคาที่ดินที่ทวีขึ้นจากค่าทำขวัญ แต่ศาลฎีกาปรับจำนวนเงินค่าทำขวัญใหม่เป็น 287,300 บาท โดยคงดอกเบี้ยตามศาลอุทธรณ์
เทศบาลนครกรุงเทพเวนคืนที่ดินเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาล ทำให้ที่ดินส่วนที่เหลือของเจ้าของมีราคาสูงขึ้นเป็นพิเศษ โจทก์ฟ้องเรียกค่าทำขวัญและดอกเบี้ย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1334/2517นางยูไบดา ยามาลี และนางสาวโกสุม ยามาลีในฐานะผู้จัดการมรดกของนายอรุณ ยามาลี หรืออารุณ บินหะยียามันผู้ตายโดยเรืออากาศตรีบุรินทร์ ยามาลี ผู้รับมอบอำนาจโจทก์เทศบาลนครกรุงเทพ ที่ 1 พลเรือตรีชลิตกุลกำม์ธรจำเลย พ.ร.บ.ทางหลวง พ.ศ.2482 ม. 42, ม. 53. พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2497 ม. 14, ม. 22, ม. 23, ม. 24, ม. 30 เทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพ เรื่อง การจัดเก็บภาษีอากร และค่าธรรมเนียมบางประเภท (ฉบับที่ 2) ป.พ.พ. ม. 224ที่ดินของโจทก์ถูกเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาล ทำให้ที่ดินส่วนที่เหลือของโจทก์มีราคาสูงขึ้นเป็นพิเศษ กรณีนี้พระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. 2482 ไม่มีบทบัญญัติโดยเฉพาะ มาตรา 42 บัญญัติให้บังคับตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ จึงต้องบังคับตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2497 ซึ่งมาตรา 14บัญญัติให้เอาราคาที่สูงขึ้นนั้นหักกับค่าทดแทน จำเลยจึงมีสิทธิที่จะนำราคาที่ดินที่ทวีขึ้นเพราะการตัดถนนตามพระราชบัญญัติเวนคืนมาหักกับเงินค่าทำขวัญซึ่งจะจ่ายแก่โจทก์ได้ การเรียกเงินค่าทำขวัญตามพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. 2482 กับการขอรับเงินค่าทดแทนตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2497 เป็นคนละกรณีกัน เพราะตามพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. 2482 นั้น เจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองอสังหาริมทรัพย์นั้นได้ แม้จะยังไม่ได้ชำระค่าทำขวัญ และการกำหนดค่าทำขวัญ มาตรา 53 ก็ให้กำหนดเท่าราคาทรัพย์สินตามราคาธรรมดาที่ซื้อขายกันในท้องตลาดในวันที่ประกาศใช้พระราชบัญญัติหรือพระราชกฤษฎีกาเวนคืน แต่ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2497 เจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าครอบครองทรัพย์ส