การตีความคำว่า 'ไม้อัด' ในพิกัดอัตราภาษีการค้า ครอบคลุม 'เชวิงบอร์ด' ที่ผลิตจากขี้กบผสมกาวอัดร้อนหรือไม่
การพิจารณาจัดประเภทสินค้าต้องดูที่ลักษณะและหลักวิชาการ ไม่ใช่เพียงชื่อเรียก หากมีคุณสมบัติเป็นไม้อัด ย่อมเสียภาษีอัตรามิใช่ผู้ส่งออก แม้ชื่อจะเปลี่ยนไป
พิพากษายกฟ้องโจทก์ตามศาลชั้นต้น โดยวินิจฉัยว่าเชวิงบอร์ดเป็นไม้อัด ต้องเสียภาษีอัตราร้อยละ 5
โจทก์ผลิต 'เชวิงบอร์ด' จากเศษไม้ (ขี้กบ) ผสมกาวและขี้ผึ้งอัดร้อน เป็นแผ่นไม้ประกอบ ศาลประเมินภาษีอัตราร้อยละ 5 โจทก์โต้แย้งว่าไม่ใช่ไม้อัด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2517บริษัทศรีมหาราชา จำกัด โดยนายเฉลิมเชี่ยวสกุลและนายประดิถ พรหมภักดิ์ กรรมการโจทก์กรมสรรพากร กับพวกรวม 6 คนจำเลย ป.รัษฎากร ม. 3, ม. 78 พ.ร.ฎ.ออกตามความใน ป.รัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นและลดอัตรารัษฎากร (ฉบับที่ 15) พ.ศ.2504 เชวิงบอร์ด (SHAVING BOARD) มีกรรมวิธีในการผลิตโดยนำเอาเศษไม้ชิ้นเล็ก ๆ หรือที่เรียกว่าขี้กบ มาผสมกับกาวและขี้ผึ้งแล้วเข้าเครื่องอัดร้อนทำให้เป็นแผ่นมีความกว้างยาวตามมาตรฐานด้านละ 4 ฟุต ความหนา 6 มิลลิเมตรขึ้นไป ชื่อภาษาไทยเรียกทับศัพท์ภาษาอังกฤษซึ่งแปลว่าแผ่นขี้กบอัด ในทางวิชาการถือว่าเป็นแผ่นชิ้นไม้อัดชนิดหนึ่ง ฉะนั้น ไม่ว่าจะพิจารณาโดยสภาพของสินค้าสำเร็จรูปหรือโดยหลักวิชาการ แผ่นเชวิงบอร์ดย่อมจัดเข้าเป็นสินค้าไม้อัดชนิดหนึ่ง ดุจเดียวกับไม้อัดชนิดพลายวูด (PLYWOOD) ซึ่งใช้ไม้เป็นวัตถุดิบด้วยการผลิตจากการฝานท่อนซุงเป็นแผ่นบางๆแล้วเข้าเครื่องจักรอัดด้วยกาวเป็นแผ่นเช่นเดียวกัน การตั้งชื่อสินค้าให้แตกต่างกันออกไปย่อมเป็นเรื่องของวิธีการผลิตเท่านั้น แม้เดิมตามพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 15) พ.ศ. 2504 บัญชีที่ 1 สินค้าอันดับ 37 จะระบุว่า "ไม้อัด ไม้อัดผสมซีเมนต์หรือแอสเบสต๊อสเชวิงบอร์ด" ซึ่งต้องพิกัดอัตราภาษีการค้าสำหรับผู้ผลิตที่มิได้เป็นผู้ส่งออกไว้อัตราร้อยละ 5 ของรายรับ และต่อมาตามพระราชกฤษฎีกา(ฉบับที่ 21) พ.ศ. 2509 บัญชีที่ 1 หมวด 4 ว่าด้วยวัสดุก่อสร้างและเครื่องเรือน (1) จะระบุไว้เพียงสั้น ๆ ว่า "ไม้อัด ไม้อัดผสมซีเมนต์หรือใยหิน" โดยไม่มีชื่อสินค้าเชวิงบอร์ดเหมือนเดิมก็ตาม แต่เมื่อเชวิงบอร์ดมีคุณลักษณะเป็นไม้อัด ก็ต้องเสียภาษีการค้าอย่างเดียวกับไม้อัดโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการค้าสินค้าเบาะ ที่