บำเหน็จตกทอดเป็นมรดกตาม ป.พ.พ. ม. 1600 หรือไม่
บำเหน็จตกทอดเป็นสิทธิที่รัฐให้โดยตรงแก่ทายาทหรือผู้อุปการะ มิใช่ทรัพย์ของข้าราชการก่อนตาย จึงไม่ใช่ มรดกตาม ป.พ.พ. ม. 1600
พิพากษายืน ให้ยกฟ้อง โจทก์ไม่มีสิทธิรับบำเหน็จตกทอด
โจทก์เป็นบุตรนอกกฎหมายของข้าราชการบำนาญที่ถึงแก่ความตาย ยื่นขอรับบำเหน็จตกทอดแต่จำเลยปฏิเสธสิทธิ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1586/2517เด็กชายพีระพงษ์ จงมี โดยนางเผื่อ จงมี ผู้แทนโดยชอบธรรมโจทก์กระทรวงศึกษาธิการ โดยนายสุกิจ นิมมานเหมินทร์ ที่1กระทรวงการคลัง โดยนายเสริม วินิจฉัยกุล ที่ 2จำเลยนางเรน จงมี ที่ 1 นายทวีวัฒน์ จงมี โดยนางเรน จงมี ผู้แทนโดยชอบธรรม ที่2 ป.พ.พ. ม. 1600 พ.ร.บ.บำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ.2494 ม. 44, ม. 49, ในเรื่องบำเหน็จตกทอดตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการฯ นั้น เป็นเรื่องของรัฐให้สิทธิแก่ทายาทหรือผู้อุปการะหรือผู้อยู่ในอุปการะโดยตรงที่จะได้รับเงินช่วยเหลือ และยังกำหนดอายุของบุตรที่จะได้รับบำเหน็จตกทอดไว้ เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้นตามที่กฎหมายกำหนดมิได้ให้เป็นสิทธิเป็น ทรัพย์แก่ข้าราชการผู้ได้รับบำนาญปกติอยู่ก่อนตายหรือในขณะที่ถึงแก่ความตายแต่อย่างใด แตกต่างกับกฎหมายว่าด้วยมรดก จึงจะปรับให้เป็นมรดกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1600 หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า นายพันธ์ จงมี เป็นข้าราชการบำนาญสังกัดกรมสามัญศึกษาได้ถึงแก่ความตาย โจทก์เป็นผู้สืบสันดานของนายพันธ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๒๗ นางเผื่อมารดาผู้แทนโดยชอบธรรมของโจทก์ได้ยื่นเรื่องราวขอรับบำเหน็จตกทอดของผู้ตาย แต่จำเลยไม่ยอมจ่าย ขอให้ศาลมีคำสั่งว่าโจทก์เป็นผู้สืบสันดานเหมือนกับบุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย มีสิทธิรับบำเหน็จตกทอดของนายพันธ์ และให้จำเลยจ่ายบำเหน็จตกทอดแก่โจทก์ จำเลยให้การว่านายพันธ์ไม่เคยรับรองว่าโจทก์เป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่ใช่บุตรโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิรับบำเหน็จตกทอด ก่อนสืบพยาน นางเรน จงมี ในฐานะส่วนตัวและผู้แทนโดยชอบธรรมของนายทวีวัฒน์ จงมี บุตรผู้เยาว์ร้องขอเข้าเป็นจำเลยร่วมศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า เด็กชายพีระพงษ์ จงมี มีส