การนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมที่จำเลยวางศาลมารวมกับหนี้ตามคำพิพากษาเพื่อคำนวณจำนวนหนี้ฟ้องล้มละเลยได้หรือไม่
การที่จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมมาวางศาล ถือเป็นการชำระหนี้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 229 ประกอบมาตรา 247 เมื่อชำระแล้ว หนี้จึงมีจำนวนเท่าที่คงเหลือ ไม่สามารถนำเงินที่ชำระแล้วมารวมกับหนี้ตามคำพิพากษาเพื่อคำนวณจำนวนเงินฟ้องล้มละลายได้
พิพากษายืน ยกฟ้อง
จำเลยแพ้คดีแพ่งและนำเงินค่าฤชาธรรมเนียม 2,720 บาทวางศาลแทนโจทก์ หนี้ตามคำพิพากษา 27,500 บาท โจทก์นำเงินค่าธรรมเนียมมารวมเพื่อฟ้องล้มละลายโดยอ้างว่าหนี้รวมเกิน 30,000 บาท
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 171/2520นางทองลิ่ม ทาหะพรหมโจทก์นางทองบ่อ มุลาลีล. ป.วิ.พ. ม. 229, ม. 247 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 9 (2) พ.ร.บ.ล้มละลาย (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2511 การที่จำเลยได้วางเงินค่าฤชาธรรมเนียมที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาในคดีแพ่งให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดี และให้จำเลยชำระแทนนั้น ถือได้ว่าเป็นเงินที่ผู้แพ้คดีได้ชำระหนี้โดยการนำมาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229 ประกอบด้วยมาตรา 247 เมื่อหนี้ตามคำพิพากษามีจำนวนเพียง 27,500 บาท โจทก์จะนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมที่จำเลยได้นำไปชำระต่อศาลไว้แล้ว จำนวน 2,720 บาท มารวมกับหนี้ตามคำพิพากษา ให้เป็นหนี้ที่มีจำนวนไม่น้อยกว่า 30,000 บาท เพื่อฟ้องเป็นคดีล้มละลายหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ฟ้องจำเลยในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ ๒๕๔/๒๕๑๓ ของศาลจังหวัดร้อยเอ็ดให้ชำระเงิน คดีถึงที่สุดโดยศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน ๒๗,๕๐๐ บาท พร้อมค่าฤชาธรรมเนียมรวมทั้งสิ้นเป็นเงิน ๓๐,๕๕๐ บาท (ที่ถูกรวม ๓๐,๕๒๐ บาท) โจทก์ส่งคำบังคับแล้ว จำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษา ทำการยักย้ายทรัพย์เพื่อให้พ้นอำนาจศาล ไม่สามารถชำระหนี้ให้โจทก์ และไม่มีทรัพย์สินอื่นพอชำระหนี้ได้ แสดงว่าเป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว จึงฟ้องขอให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย จำเลยให้การว่า จำเลยได้ชำระค่าฤชาธรรมเนียมที่แพ้คดีแพ่งดังกล่าวต่อศาล เป็นเงินรวม ๓,๐๒๐ บาท หนี้ที่เหลือมีจำนวนแน่นอนเพียง ๒๗,๕๐๐ บาท จึงฟ้องให้ล้มละลายไม่ได้ฯลฯ ศาลชั้นต้นสอบข้อเท็จจริงแล้ว โจทก์รับว่าจำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนโจทก์มาวางศาลครั้งแรก ๒,๗๒๐ บาท ครั้งที่สอง ๓๐๐ บาท แต่โจทก์ยังไม่ได้รับเงินจากศาล ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การที่จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมมาวางศาล แม้โจทก์จะไม่มารับ ถือว่าจ