การตีความคำว่า 'ไม่มีเหตุอันสมควร' ในประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 47(4) เกี่ยวกับการละทิ้งหน้าที่
คำว่า 'ไม่มีเหตุอันสมควร' หมายถึงไม่มีเหตุผลจำเป็นที่ต้องละทิ้งหน้าที่ มิใช่การกระทำที่ฝ่าฝืนระเบียบนายจ้าง หากขาดงานเพราะเหตุจำเป็นเร่งด่วนและพยายามติดต่อขอลาแล้ว ถือว่ามีเหตุอันสมควร
ให้ยกคำร้อง ไม่อนุญาตให้เลิกจ้าง เนื่องจากผู้คัดค้านมีเหตุอันสมควรในการละทิ้งหน้าที่
ผู้คัดค้านเป็นกรรมการลูกจ้างขาดงาน 3 วันติดต่อกันเพราะมารดาป่วยหนักที่ต่างจังหวัด และโทรเลขขอลาต่อแทนตนเองแทนการกลับกรุงเทพฯ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 3651/2529บริษัท คงศักดิ์พลาสติก จำกัดผู้ร้องนาย ศิรศักดิ์ พงษ์ไพรผู้คัดค้าน พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ข้อ 52 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47 (4)การละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควรตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานข้อ47(4)หมายถึงไม่มีเหตุอันสมควรที่จะต้องละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันมิใช่หมายถึงการละทิ้งหน้าที่นั้นกระทำไปโดยไม่สมควรเพราะเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับของนายจ้างผู้คัดค้านลากิจกลับไปบ้านที่ต่างจังหวัดเพราะมารดาป่วยหนักครบกำหนดลากิจแล้วอาการของมารดาของผู้คัดค้านไม่ทุเลาลงต้องเข้ารักษาที่สถานีอนามัยและโรงพยาบาลตามลำดับผู้คัดค้านได้โทรเลขถึงเพื่อนร่วมงานขอให้ลาต่อแทนดังนี้การละทิ้งหน้าที่ของผู้คัดค้านมีเหตุอันสมควรกรณีไม่ต้องด้วยประกาศกระทรวงมหาดไทยฯข้อ47(4)ผู้ร้องจะขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างไม่ได้.ผู้ร้องร้องว่า นายศิรศักดิ์ลูกจ้างของผู้ร้องและเป็นกรรมการลูกจ้างได้ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาเกินกว่าสามวันโดยไม่มีเหตุอันสมควร ขอให้ศาลอนุญาตเลิกจ้างนายศิรศักดิ์ นายศิรศักดิ์คัดค้านว่า เหตุที่ขาดงานเพราะมารดาของผู้คัดค้านป่วยอยู่ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ผู้คัดค้านต้องเฝ้าดูแลอยู่ที่โรงพยาบาล ระหว่างนั้นได้โทรเลขถึงเพื่อนร่วมงานให้ช่วยลางานต่อแล้ว ขอให้ยกคำร้อง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า ให้เลิกจ้างนายศิรศักดิ์ผู้คัดค้านได้ตามคำร้อง ผู้คัดค้านอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ ข้อ 47(4)ที่กำหนดว่าละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมค