การเปลี่ยนฐานความผิดจากตัวการร่วมเป็นผู้สนับสนุน โดยไม่มีการแจ้งข้อหาใหม่ ตาม ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสอง
หากข้อเท็จจริงในศาลแตกต่างจากฟ้องในสาระสำคัญ จะลงโทษฐานเดิมไม่ได้ แต่หากการกระทำเข้าข่ายความผิดฐานอื่น เช่น ผู้สนับสนุน (ม. 86) ศาลมีอำนาจลงโทษได้ทันทีโดยไม่ต้องแจ้งข้อหาใหม่
พิพากษแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โดยลดโทษจำเลยที่ 2 ฐานเป็นผู้สนับสนุนมีกัญชาเพื่อจำหน่ายและครอบครอง รวมจำคุก 2 ปี 2 เดือน 20 วัน
จำเลยที่ 2 (นายจ้าง) บอกที่ซ่อนและสั่งให้จำเลยที่ 1 (ลูกจ้าง) ขายกัญชาแทนขณะตนไม่อยู่ ศาลเห็นว่าไม่ใช่ตัวการร่วมแต่เป็นผู้สนับสนุน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1729/2532พนักงานอัยการจังหวัด ราชบุรโจทก์นางสุนีย์ พรหมชนะกับพวก ป.อ. , ม. 84, ม. 86 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสอง พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 , ม. 75, ม. 76โจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 เป็นผู้ร่วมกระทำผิดด้วยกัน แต่ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 มิได้ร่วมจำหน่ายกัญชาด้วย เพียงแต่ จำเลยที่ 2 ได้ บอกที่ซ่อน กัญชาและขอให้จำเลยที่ 1 ช่วย จำหน่ายกัญชาแทนในขณะที่จำเลยที่ 2 ไม่อยู่จึงเป็นการก่อให้จำเลยที่ 1 กระทำผิด อันเป็นความผิดฐาน เป็นผู้ใช้ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 ซึ่ง ถือว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณาแตกต่าง กับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้องในข้อสาระสำคัญตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสอง จะลงโทษจำเลยที่ 2 ฐาน เป็นผู้ใช้ ให้กระทำผิดไม่ได้ การที่จำเลยที่ 2 ซึ่ง เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 1 ได้ บอกที่ซ่อน กัญชา และขอให้จำเลยที่ 1 ช่วย จำหน่ายกัญชาแก่ผู้ซื้อแทนนั้น เป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่จำเลยที่ 1กระทำผิด เป็นความผิดฐาน เป็นผู้สนับสนุนตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 86 ซึ่ง ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยที่ 2 ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันมีกัญชาเพื่อจำหน่าย และจำหน่ายกัญชาโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๘, ๒๖, ๗๕, ๗๖, ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๙๑ คืนขอบัตรของกลางแก่เจ้าของ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๘, ๒๖, ๗๕, ๗๖ ที่แก้ไขใหม่ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๙๑ เรียงกระทงลงโทษฐานมีกัญชาไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายจำคุกคนละ ๒ ปี ฐานจำหน่ายกั