ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2369/2532

ประเด็นกฎหมาย

ความผิดฐานหลีกเลี่ยงภาษีศุลกากรภายใต้ ม.27 วรรคสอง พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 และการตีความอายุความคดีอาญา

หลักกฎหมาย

การสำแดงรายการเท็จร่วมกับการนำสินค้าเข้าราชอาณาจักรโดยไม่ผ่านศุลกากรถูกต้องถือเป็นความผิดฐานหลีกเลี่ยงภาษีตาม ม.27 วรรคสอง พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ซึ่งอายุความ 15 ปี ตาม ม.95 ป.อา ยาวกว่าอายุความทางแพ่งตาม ม.10 พ.ร.บ.ศุลกากร

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานหลีกเลี่ยงภาษีตาม ม.27 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ปรับเป็นเงินสี่เท่าของราคาสินค้า รวมค่าอากร คดีไม่ขาดอายุความ และคดียังไม่ระงับเนื่องจากไม่ปฏิบัติตามข้อตกลง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยสำแดงรายการสินค้าเป็นเท็จและนำสินค้าเข้าราชอาณาจักรโดยไม่เสียภาษีถูกต้อง โดยขอทำความตกลงระงับคดีกับอธิบดีกรมศุลกากรแต่ไม่ปฏิบัติตามข้อตกลง จึงถูกดำเนินคดีต่อ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2369/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดจิมแมนสชอฟ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 , ม. 27, ม. 99, ม. 102 ป.อ. ความผิดตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 99 เป็นเรื่องสำแดงรายการสินค้าอันเป็นเท็จ แต่ จำเลยนอกจากได้สำแดงรายการสินค้าอันเป็นเท็จแล้วยังได้ นำสินค้าที่ยังมิได้ผ่านศุลกากรโดยถูกต้อง เข้ามาในพระราชอาณาจักรอันเป็นการหลีกเลี่ยงภาษีและฉ้อภาษีของ รัฐบาล ด้วย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตาม มาตรา 27 ที่แก้ไขแล้ว จำเลยขอทำความตกลง ระงับคดีต่อ กรมศุลกากร ตาม มาตรา 102102 ทวิ อธิบดีกรมศุลกากรอนุมัติให้รับทำความตกลง ระงับคดีโดยให้จำเลยชำระค่าซื้อของกลางคืนเป็น 3 งวด งวดละหนึ่งเดือนโดย มีธนาคารเป็นผู้ค้ำประกัน แต่ จำเลยมิได้ดำเนินการตามข้อตกลง อธิบดีกรมศุลกากรจึงขอให้ดำเนินคดีแก่จำเลย เช่นนี้คดียังไม่ระงับ อายุความตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 10 เป็นอายุความในทางแพ่งเกี่ยวกับการเรียกเก็บค่าภาษีอากร ไม่ใช่อายุความการฟ้องคดีอาญา จำเลยกระทำผิดฐาน ไม่สำแดงรายการให้ตรงตาม ความจริง เป็นการหลีกเลี่ยงภาษีและฉ้อภาษีของ รัฐบาล เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2517 มีความผิดตาม มาตรา 27 ซึ่ง มีโทษปรับหรือจำคุกไม่เกินสิบปี มีอายุความ 15 ปี ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 95(2) โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2527 คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันนำสินค้าซึ่งมีแหล่งกำเนิดและผลิตขึ้นในต่างประเทศ ยังมิได้เสียภาษีศุลกากรเข้ามาในราชอาณาจักรไทย โดยจำเลยยื่นใบขนสินค้าขาเข้าและแสดงรายการการค้า สำแดงชนิดของสินค้า จำนวนและราคาเป็นเท็จกับไม่สำแดงรายการสินค้าบางอย่างในใบขนสินค้าเป็นการแสดงรายการต่ำกว่า