การตีความคำว่า 'เงินได้' สำหรับคำนวณค่าใช้จ่ายเงินได้เนื่องจากออกจากงาน ตาม ม.42 ทวิ วรรคสาม ครอบคลุมเฉพาะเงินเดือนหรือไม่
คำว่า 'เงินได้' ในประกาศอธิบดีฯ หมายถึงเงินได้ทุกประเภทที่ได้รับ ไม่ใช่เฉพาะเงินเดือน ม.40(1) จึงต้องนำเงินได้ ม.40(1) และ (2) มาคำนวณรวมกัน
พิพากษายืน ให้เพิกถอนการประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์ โดยโจทก์มีสิทธิหักค่าใช้จ่ายตามจำนวนเงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงาน
โจทก์เกษียณอายุได้รับเงินครั้งเดียว 1,199,725 บาท โจทก์คำนวณภาษีโดยหักค่าใช้จ่ายตามแบบแสดงรายการ ซึ่งศาลเห็นว่าถูกต้องตามประกาศอธิบดีฯ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2550/2532นางสารภี เบญจฤทธิ์โจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร , , ม. 42 ทวิ วรรคสามเงินได้ที่โจทก์ได้รับครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงานนั้นมีวิธีการคำนวณจ่ายตามระเบียบของบริษัทผู้เป็นนายจ้าง แตกต่างจากวิธีการคำนวณบำเหน็จบำนาญ การคำนวณหาเงินได้พึงประเมินที่จะถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณค่าใช้จ่ายตามมาตรา 42 ทวิ วรรคสามจึงต้องเป็นไปตามข้อ 3 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากรว่าด้วยภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 2) เรื่องกำหนดระเบียบการคำนวณเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) และ (2) แห่งประมวลรัษฎากรซึ่งนายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงานโดยคำนวณจ่ายจากระยะเวลาที่ทำงานที่ใช้เป็นเกณฑ์การคำนวณค่าใช้จ่ายตามมาตรา 42 ทวิ วรรคสาม แห่งประมวลรัษฎากร เงินได้พึงประเมินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงานไม่ว่าจะเป็นเงินได้ ตามมาตรา 40(1) หรือ (2) แห่งประมวลรัษฎากรก็ตาม ต้องนำมาคำนวณหาเงินได้พึงประเมินที่ใช้เป็นเกณฑ์การคำนวณค่าใช้จ่ายตามมาตรา 42 ทวิ วรรคสาม แห่งประมวลรัษฎากรทั้งสิ้น ตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากรว่าด้วยภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 2) คำว่าเงินได้สำหรับระยะเวลาเต็มเดือนเดือนสุดท้าย และเงินได้รายเดือนถัวเฉลี่ย ของ 12 เดือน สุดท้ายก่อนออกจากงาน ตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากรว่าด้วยภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 2) หมายความถึงเงินได้ที่ได้รับในระยะเวลาดังกล่าวทั้งหมดมิได้หมายความถึงเฉพาะเงินเดือนซึ่งเป็นเงินได้ตามมาตรา 40(1) แห่งประมวลรัษฎากรเพียงอย่างเดียวโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทำงานเป็นลูกจ้างของบริษัทเอสโซ่แสตนดาร์ดประเทศไทย จำกัด ตั้งแต่วันที่ ๒๑ กันยายน ๒๔๙๖ จนกระทั่งออกจากงานเนื่องจากเกษียณอายุในปี ๒๕๒๗ บริษัทฯ ได้จ่ายเงินให้แก่โจทก์ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงาน ๑,๑๙๙,๗