บุคคลที่ถูกหลอกลวงให้จ่ายเงินจัดหางานมีสิทธิฟ้องคดีอาญาตาม พ.ร.บ.จัดหางานฯ ได้หรือไม่
ความผิดตาม พ.ร.บ.จัดหางานฯ เกิดขึ้นเมื่อไม่ได้รับอนุญาต รัฐจึงเป็นผู้เสียหายเพียงผู้เดียวที่จะดำเนินคดี ผู้ถูกหลอกลวงไม่ใช่ผู้เสียหายตาม พ.ร.บ.นี้
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ คือ ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตาม พ.ร.บ.จัดหางานฯ
จำเลยหลอกลวงโจทก์ให้จ่ายเงินเพื่อไปทำงานต่างประเทศ แต่ไม่สามารถหางานให้ได้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจัดหางานโดยไม่ได้รับอนุญาต
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2613/2532นายทวีป สีดาน้อย กับพวกโจทก์นายอาบ เนียมยิ้มจำเลย พ.ร.บ.จัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ.2511 , ม. 27 พ.ร.บ.จัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ.2528 , ม. 82 ป.วิ.อ. , ม. 28พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางานเป็นกฎหมายที่บัญญัติขึ้นเพื่อคุ้มครองประชาชนผู้หางานมิให้เสียเปรียบแก่ผู้จัดหางาน ความผิดของผู้จัดหางานจะเกิดขึ้นต่อเมื่อไม่ได้รับอนุญาตให้จัดหางานจากเจ้าพนักงาน รัฐจึงเป็นผู้เสียหายแต่เพียงผู้เดียวที่จะดำเนินคดีแก่ผู้จัดหางานที่ไม่ได้รับอนุญาต โจทก์ซึ่งถูกจำเลยหลอกลวงให้จ่ายเงินโดยไม่อาจหางานให้ทำได้ไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะฟ้องจำเลยให้ต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติดังกล่าวโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้จัดหางานให้แก่คนงานโดยเรียกและรับค่าบริการจากคนงานโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียน และจำเลยหลอกลวงโจทก์และประชาชนว่าสามารถส่งคนงานไปทำงานที่ประเทศสิงคโปร์ได้ เป็นเหตุให้โจทก์สมัครไปทำงานโดยเสียเงินให้แก่จำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑, ๓๔๓, ๙๑ พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑ มาตรา ๗, ๒๗ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีมีมูลให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘ มาตรา ๓๐, ๘๒ จำคุก ๓ ปีข้อหาอื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘มาตรา ๓๐, ๘๒ เสียด้วย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ทั้งแปดฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาในชั้นฎีกาว่า โจทก์ทั้งแปดจะฟ้องจำเลยในข้อหากระทำความผิดต่อพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนห