การตอกบัตรแต่ไม่ทำงานโดยได้รับอนุญาตลาป่วยเป็นการฝ่าฝืนระเบียบกรณีร้ายแรงหรือไม่
การพิจารณาว่ากระทำผิดกรณีร้ายแรงต้องดูเหตุและพฤติการณ์ หากได้รับอนุญาตลาป่วยโดยชอบด้วยระเบียบ ไม่ถือเป็นการฝ่าฝืนกรณีร้ายแรง
พิพากษายืน ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์
โจทก์ตอกบัตรแต่ไม่ทำงานโดยอ้างว่าป่วยและได้รับอนุญาตจากหัวหน้างาน จำเลยอ้างว่าฝ่าฝืนระเบียบกรณีร้ายแรงเพราะไม่ได้รับอนุมัติจากผู้จัดการ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2671/2532นายวีระโชติ วิเชียรโชติโจทก์บริษัทคาร์เมทเซ็นเตอร์จำกัด ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ป.วิ.พ. , ม. 183 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 การที่โจทก์ได้ตอกบัตรลงเวลาทำงานโดยไม่ได้ทำงานตามเวลาที่มีการตอกบัตร จะเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกรณีร้ายแรงหรือไม่ต้องพิจารณาถึงเหตุและพฤติการณ์ด้วยว่าเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอย่างไร การที่ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ป่วย ได้รับอนุญาตจากหัวหน้างานให้ลาได้เพื่อวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ไม่อยู่ทำงานนั้นเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ เป็นการวินิจฉัยตามประเด็นพิพาทที่กำหนดว่าโจทก์กระทำผิดข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ จำเลยอุทธรณ์เพื่อให้ศาลฎีกาฟังตามพยานหลักฐานของจำเลยว่าการที่โจทก์ตอกบัตรลงเวลาทำงาน แล้วหยุดงานโดยไม่ได้รับอนุมัติจากผู้จัดการโรงงาน เป็นการปฏิบัติผิดข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกรณีที่ร้ายแรง เป็นการอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจของศาลแรงงานกลางที่รับฟังว่า โจทก์ได้รับอนุญาตให้ลาหยุดจากหัวหน้างาน จึงมิได้ปฏิบัติผิดข้อบังคับของจำเลยกรณีที่ร้ายแรงอันเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า เป็นเงิน ๑,๘๖๐ บาท ให้แก่โจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเมื่อวันที่ ๒๖ และ๒๗ กันยายน ๒๕๓๑ โจทก์มาทำงานในตอนเช้า แล้วได้ออก