การเผาบ้านมีรอยเขม่าแต่ไม่ไหม้ไฟ ถือว่าความผิดสำเร็จฐานวางเพลิงเผาโรงเรือนหรือไม่
ความผิดฐานวางเพลิงเผาโรงเรือนสำเร็จ ต้องทำให้โรงเรือนลุกติดไฟขึ้น ไม่ใช่เพียงการวางเพลิงหรือมีรอยเขม่าดำ โดยทรัพย์สินอื่นที่ถูกไฟไหม้ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของโรงเรือนที่อยู่อาศัย
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามวางเพลิงเผาโรงเรือน
จำเลยจุดไฟเผาที่นอนในบ้าน เพลิงไหม้ทรัพย์สิน 10 รายการแต่ตัวบ้านมีเพียงรอยเขม่าดำบนฝาผนัง ไม่ไหม้ไฟ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2829/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายใบ นาสวนจำเลย ป.อ. , ม. 218, ม. 80การกระทำที่จะเป็นความผิดสำเร็จฐานวางเพลิงเผาโรงเรือนนั้นไม่หมายความเพียงว่าเอาเพลิงไปวางเท่านั้น หากต้องเป็นการเผาทำให้เกิดเพลิงไหม้โรงเรือนนั้นลุก ติดไฟขึ้นด้วย เพียงแต่ฝาผนังบ้านอันเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรือนมีรอยเขม่า ดำแต่ยังไม่ไหม้ไฟ ยังถือไม่ได้ว่าเป็นความผิดสำเร็จ แม้จะมีทรัพย์สินอื่นหลายรายการ เช่นเครื่องเรือนถูกไฟลุกไหม้ไป ก็ถือไม่ได้ว่าทรัพย์สินดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรือน ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยได้ถูกไฟไหม้ไปด้วยการกระทำของจำเลยเป็นเพียงความผิดฐานพยายามวางเพลิงเผาโรงเรือนเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้น้ำมันเทราดที่นอนซึ่งอยู่ในบ้านของผู้เสียหายแล้วจุดไม้ขีดไฟโยนใส่ โดยเจตนาวางเพลิงเผาทรัพย์สินและบ้านอันเป็นโรงเรือนที่อยู่อาศัยของผู้เสียหาย เป็นเหตุให้เพลิงไหม้เสาบ้านและทรัพย์สินอื่น ๆ ของผู้เสียหายและของ ส. รวม ๑๐ รายการ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๑๗, ๒๑๘ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๕ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามวางเพลิงเผาบ้านตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๑๘, ๘๐ จำคุก ๔ ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก ๒ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ในการวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริง ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนซึ่งศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีเจตนาวางเพลิงเผาบ้านของผู้เสียหาย และจุดไฟเผาที่นอนในบ้านชั้นล่าจนเพลิงลุกไหม้ขึ้น แ