การหักค่าใช้จ่ายจากกำไรสุทธิกรณีจ่ายให้สำนักงานใหญ่และหนี้สูญ รวมถึงอายุความคดีภาษี
รายจ่ายให้สำนักงานใหญ่ต้องพิสูจน์ว่าเพื่อประโยชน์กิจการในไทยและเฉลี่ยอย่างเป็นธรรม จึงหักได้ หนี้สูญต้องพิสูจน์ว่าติดตามทวงถามโดยสมควรแล้ว
พิพากษายกฟ้องโจทก์และจำเลยที่ 1-2 ในประเด็นเงินปันผลผู้ถือกรมธรรม์ และยืนตามคำวินิจฉัยอุทธรณ์ในประเด็นอื่น
บริษัทประกันจ่ายเงินให้สำนักงานใหญ่ต่างประเทศและจำหน่ายหนี้สูญ โดยอ้างว่าจำเป็นต่อการดำเนินธุรกิจและการติดตามทวงถามแล้ว
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2878/2532กรมสรรพากรโจทก์บริษัท ไชน่าอันเดอร์ไรท์เตอร์สไลฟ แอนด์ เยนเนอราล อินชัวรันซ์จำกัดสาขาประเทศไทย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ป.รัษฎากร , ม. 65 ตรี (1, ม. 65 ตรี (1, ม. 70 ทวิ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.รัษฎากร (ฉบับที่ 16) พ.ศ. 2502 เงินที่จำเลยส่งไปยังสำนักงานใหญ่ต่างประเทศเพื่อเฉลี่ยค่าใช้จ่ายของสำนักงานดังกล่าว เมื่อไม่ปรากฏว่าเป็นรายจ่ายเพื่อประโยชน์แก่กิจการของจำเลยในประเทศ ไทย และจำเลยไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่า สาขาในประเทศ ไทย ได้รับบริการนี้จริง และเป็นรายจ่ายที่สำนักงานใหญ่เฉลี่ย เรียกเก็บมาโดยถือหลักเกณฑ์ที่เป็นธรรม แล้วจำเลยจะนำมาหักเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ตรี(14) เมื่อจำเลยส่งเงินจำนวนดังกล่าวไปให้แก่สำนักงานใหญ่ยังต่างประเทศ จึงถือได้ว่าจำเลยจำหน่ายเงินกำไรออกไปจากประเทศ ไทย ต้องเสียภาษีเงินได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 70 ทวิ อีกส่วนหนึ่ง หนี้ที่จะนำไปจำหน่ายเป็นหนี้สูญในการคำนวณกำไรสุทธินั้นต้องปรากฏว่าจำเลยได้ปฏิบัติการโดยสมควรเพื่อให้ได้รับชำระหนี้แล้วตามประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ทวิ(9) แก้ไขโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 16) พ.ศ. 2502 มาตรา 29 ที่ใช้บังคับอยู่ในขณะนั้น เมื่อปรากฏว่าหนี้ดังกล่าวจำเลยเพียงแต่ส่งคนไปติดตามแล้วแต่ไม่ได้ โดยไม่มีหลักฐานแสดงว่าได้มีการติดตามทวงถามลูกหนี้อย่างไร จึงยังถือไม่ได้ว่าจำเลยได้ปฏิบัติการโดยสมควรเพื่อให้ได้รับชำระหนี้แล้ว จำเลยจึงนำหนี้ดังกล่าวไปจำหน่ายเป็นหนี้สูญในการคำนวณกำไรสุทธิไม่ได้ จำเลยจดทะเบียนเสร็จการชำระบัญชีเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2527 โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระภาษีเงินได้นิติบุคคลเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 252