ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3082/2532

ประเด็นกฎหมาย

การที่ศาลพิพากษาให้จำเลยรับผิดในฐานะผู้สั่งจ่ายเช็ค ทั้งที่ฟ้องให้รับผิดในฐานะหุ้นส่วนผู้จัดการ เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้องหรือไม่

หลักกฎหมาย

บุคคลผู้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินต้องรับผิดตามเนื้อความ (ป.พ.พ. 900) การที่ศาลพิพากษาให้จำเลยรับผิดในฐานะผู้สั่งจ่ายเมื่อตราห้างไม่แท้ ไม่เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้อง หากคำฟ้องบรรยายถึงการลงลายมือชื่อสั่งจ่าย

คำวินิจฉัย

พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยให้จำเลยที่ 2 ชำระเงินตามเช็คพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยที่ 2 (หุ้นส่วนผู้จัดการ) สั่งจ่ายเช็คของตัวเองโดยประทับตราปลอมของห้างจำเลยที่ 1 เพื่อค้ำประกันหนี้บุคคลอื่น โจทก์ฟ้องให้ห้างและหุ้นส่วนผู้จัดการรับผิดร่วมกัน

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3082/2532ห้างหุ้นส่วนจำกัด อาภากรชลบุรีโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด นครพิงค์ประสงค์การค้า กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของห้างหุ้นส่วนจำกัดจำเลยที่ 1 ได้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คพิพาทของจำเลยที่ 2 เองมอบให้ ม. นำไปเป็นประกันการชำระค่าเช่าซื้อรถยนต์จากโจทก์ส่วนตราที่ประทับไว้ในช่องผู้สั่งจ่ายในเช็คมิใช่ตราของจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 ย่อมจะต้องรับผิดต่อโจทก์ตามจำนวนเงินในเช็คพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นห้างหุ้นส่วนจำกัด มีจำเลยที่ 2 เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ ร่วมกันรับผิดใช้เงินตามเช็คโดยอ้างว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คพิพาทและประทับตราของห้างจำเลยที่ 1 ย่อมเป็นที่เข้าใจได้ว่าโจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ 2 รับผิดในฐานะผู้สั่งจ่ายด้วย มิใช่ในฐานะหุ้นส่วนผู้จัดการห้างจำเลยที่ 1 แต่สถานเดียว เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าตราที่ประทับในช่องผู้สั่งจ่ายเป็นตราของจำเลยที่ 1ก็บังคับให้จำเลยที่ 2 ชำระหนี้ให้โจทก์ในฐานะผู้สั่งจ่ายได้ไม่เป็นการพิพากษาเกินไปกว่าหรือนอกจากที่ปรากฏในคำฟ้องโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินตามเช็คพร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองให้การว่า เช็คตามฟ้องเป็นเอกสารปลอมเพราะตราที่ประทับมิใช่ตราสำคัญของจำเลยที่ ๑ เมื่อประมาณ ๒ ปีมานี้ นายมงคลอินดี ได้เช่าซื้อรถยนต์ ๒ คันจากโจทก์และค้างชำระค่าเช่าซื้อโจทก์บอกนายมงคลว่า ถ้าได้เช็คมาเป็นประกันค่าเช่าซื้อที่ค้างชำระแล้วจะไม่ถือว่านายมงคลผิดนัดและจะไม่ยึดรถไป จำเลยที่ ๒ จึงมอบเช็คที่จำเลยที่ ๒ เป็นผู้สั่งจ่ายแล้วแต่ยังไม่ได้ประทับตราสำคัญของจำเลยที่ ๑ ให้นายมงคลนำไปเป็นประกันการชำ