หนังสือสัญญาค้ำประกันที่ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์ใช้เป็นหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้หรือไม่
หนังสือสัญญาค้ำประกันที่ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์ไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานในคดีแพ่งได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และไม่มีหลักฐานหนังสือลงลายมือชื่อผู้ค้ำประกันตาม ป.พ.พ. มาตรา 680 วรรคสอง ทำให้ฟ้องร้องบังคับคดีไม่ได้
พิพากษายืน ยกคำร้องของโจทก์ ให้จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิด ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
จำเลยที่ 2 ลงลายมือชื่อในหนังสือสัญญาค้ำประกันขณะยังไม่มีข้อความ โจทก์นำเอกสารที่ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์มาเป็นหลักฐานฟ้องร้อง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3125/2532นายดา บาทโพธิ์โจทก์นายเขียน เรือนคง กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ป.พ.พ. โจทก์ฟ้องให้จำเลยรับผิดตามหนังสือสัญญาค้ำประกัน จำเลยให้การต่อสู้ว่าได้ลงลายมือชื่อในหนังสือสัญญาค้ำประกันในขณะที่ไม่มีข้อความในเอกสารดังกล่าวเท่ากับจำเลยกล่าวอ้างว่าหนังสือสัญญาค้ำประกันไม่ถูกต้อง โจทก์ต้องนำสืบถึงข้อกล่าวอ้างของโจทก์ให้ปรากฏ ซึ่งต้องอาศัยหนังสือสัญญาค้ำประกันเป็นพยานหลักฐาน เมื่อหนังสือสัญญาค้ำประกันไม่ได้ปิดอากรแสตมป์ ย่อมใช้เป็นหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 โจทก์จึงฟ้องร้องให้บังคับคดีไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ กู้ยืมเงินไปจากโจทก์ โดยจำเลยที่ ๒ ได้ทำหนังสือสัญญาค้ำประกันการกู้ยืมดังกล่าว ครบกำหนดชำระจำเลยไม่ชำระหนี้ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินแก่โจทก์จำนวน ๖๐,๓๕๖ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี ในต้นเงิน๓๔,๕๐๐ บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๒ ให้การว่า จำเลยที่ ๒ ลงลายมือชื่อในหนังสือสัญญาค้ำประกัน แต่ขณะนั้นหนังสือสัญญาค้ำประกันยังไม่ได้กรอกจำนวนเงินหรือข้อความใด ๆ หนังสือสัญญาค้ำประกันไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีมูลหนี้ต่อกัน ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ใช้เงินแก่โจทก์จำนวน๓๔,๕๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๓๒ เป็นต้นไป กับให้จำเลยที่ ๑ ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมโดยกำหนดค่าทนายความ ๑,๐๐๐ บาท หากจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระ ให้จำเลยที่ ๒ ชำระแทน และให้จำเลยที่ ๒ ชำระค่าเสียหายอีก ๔๐๐ บาท แก่โจทก์ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๒ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธร