อายุความคดีผู้รับประกันภัยค้ำจุนตาม ม.882 หรือ ม.448
คดีผู้รับประกันภัยค้ำจุนใช้ ม.882 อายุความ 2 ปี นับแต่วันเกิดวินาศภัย ไม่ใช้ ม.448 อายุความ 1 ปี
พิพากษายืน ศาลอุทธรณ์ คดีไม่ขาดอายุความ
รถชน 11 ม.ค. 2526 ฟ้อง 10 ม.ค. 2528 เรียกผู้รับประกันภัยค้ำจุน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3524/2532ห้างหุ้นส่วนจำกัดณรงค์ชัยยานยนต์ขนส่ง (สายใต้)โจทก์บริษัทพิทักษ์สินประกันภัย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. , ม. 882, ม. 887โจทก์ฟ้องจำเลยซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์ที่ชนรถยนต์ของโจทก์ให้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ เป็นการฟ้องให้จำเลยรับผิดในฐานะผู้รับประกันภัยค้ำจุนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887 วรรคสอง จึงมีอายุความ 2 ปีนับแต่วันเกิดวินาศภัยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 882วรรคแรก จะนำอายุความในมูลละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448 มาใช้ไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่า รถยนต์ของโจทก์ถูกรถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยไว้ชนได้รับความเสียหายเป็นเงิน ๑๔๕,๒๕๔ บาท การชนเกิดจากความประมาทปราศจากความระมัดระวังของผู้ขับรถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยไว้ ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยให้การว่า คดีโจทก์ขาดอายุความเพราะฟ้องเกิน ๑ ปีนับแต่วันทำละเมิดและรู้ตัวผู้รับผิด ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินโจทก์ ๑๐๐,๐๐๐ บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะใช้เงินเสร็จ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประเด็นในชั้นฎีกามีตามฎีกาของจำเลยเพียงว่าคดีโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ จำเลยฎีกาว่าอายุความคดีนี้ต้องเป็นไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๔๘ วรรคแรกหาใช่มาตรา ๘๘๒ วรรคแรก ตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไม่ คดีโจทก์จึงขาดอายุความนั้น เห็นว่า อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๔๘ เป็นเรื่องการใช้สิทธิเรียกร้องของผู้ต้องเสียหายในมูลละเมิดซึ่งมีอายุความ ๑ ปี นับแต่วันที่ผู้ต้องเสียหายรู้ถึงการละเมิด แล