สิทธิผู้เช่าซื้อนาคืนเมื่อผู้ให้เช่าขายให้ผู้อื่นโดยไม่แจ้ง และหน้าที่ชำระค่าเช่าแก่ผู้รับโอน
หากผู้ให้เช่าขายนาโดยไม่แจ้งผู้เช่าตาม พ.ร.บ.ควบคุมการเช่านา ม.41 ผู้เช่ามีสิทธิซื้อคืนได้ และสัญญาเช่าไม่ระงับ ผู้รับโอนมีสิทธิเรียกค่าเช่าได้
ให้โจทก์ชำระค่าเช่านา 9,375 บาทแก่จำเลย และให้จำเลยจดทะเบียนโอนนาให้โจทก์ในราคาตามเดิม
ผู้ให้เช่าขายนาให้จำเลยโดยไม่แจ้งผู้เช่าตาม พ.ร.บ.ควบคุมการเช่านา พ.ศ.2517 ม.41 ผู้เช่าจึงมีสิทธิซื้อคืน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3612/2532นางแป้งหอม จันทร์สัมฤทธิ์โจทก์นายอินทร์ ป้อมสุวรรณ โดยนางทองใบ ป้อมสุวรรณผู้เข้าเป็นคู่ความแทน ป.พ.พ. ป.วิ.พ. พ.ร.บ.ควบคุมการเช่านา พ.ศ.2517 , ม. 41 พ.ร.บ.การเช่าที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ.2524 , ม. 56, ม. 57ขณะที่ผู้ให้เช่าได้ขายนาพิพาทให้จำเลยนั้น พระราชบัญญัติควบคุมการเช่านา พ.ศ. 2517 ยังมีผลใช้บังคับอยู่ การที่ผู้ให้เช่านาพิพาทไม่ได้มีหนังสือแจ้งการขายนาพิพาทให้โจทก์ผู้เช่านาพิพาททราบ เป็นการไม่ปฏิบัติตามมาตรา 41 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวโจทก์จึงมีสิทธิซื้อนาพิพาทคืนจากจำเลยในราคาและตามวิธีการชำระเงินที่ผู้ให้เช่าได้ขายให้แก่จำเลยนั้นได้ คดีนี้เกิดขึ้นก่อนพระราชบัญญัติการเช่าที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. 2524 จะมีผลใช้บังคับ จึงไม่อาจนำบทบัญญัติตามมาตรา 54วรรคสอง มาตรา 56 และมาตรา 57 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวมาใช้บังคับได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 569 และพระราชบัญญัติควบคุมการเช่านา พ.ศ. 2517 มาตรา 29 สัญญาเช่าอสังหาริมทรัพย์หรือการเช่านาย่อมไม่ระงับไปเพราะเหตุโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินหรือนาที่ให้เช่า และผู้รับโอนจะต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของผู้โอนซึ่งมีต่อผู้เช่า กล่าวโดยเฉพาะย่อมมีสิทธิเรียกเอาค่าเช่าจากผู้เช่า โจทก์ผู้เช่านาจึงมีหน้าที่ต้องชำระค่าเช่านาให้แก่จำเลยผู้รับโอนนาพิพาท ที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์มิได้ฟ้องภายในกำหนดเวลาที่โจทก์จะต้องใช้สิทธิซื้อนาคืนนั้น ปรากฏว่าจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ในข้อนี้ไว้แม้ศาลล่างทั้งสองจะวินิจฉัยในปัญหาข้อนี้ให้ ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาไม่วินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่านาพิพาทจากนายจำลอง เรืองจันทร์ มาตั้งแต่ก่