ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3759/2532

ประเด็นกฎหมาย

การใช้อาวุธปืนยิงก่อนของจำเลยที่ 1 ทำให้การตอบโต้ของจำเลยที่ 2 ไม่ถือเป็นการป้องกันตัวที่ชอบด้วยกฎหมาย

หลักกฎหมาย

การป้องกันตัวต้องเกิดจากการถูกกระทำโดยมิชอบ หากผู้ถูกกล่าวหาเป็นผู้ก่อเหตุและใช้อาวุธปืนยิงเข้าไปก่อน ย่อมไม่ถือเป็นการป้องกันตัวที่ชอบด้วยกฎหมาย

คำวินิจฉัย

ฎีกาจำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น แต่แก้ไขโทษจำเลยที่ 2 จาก 9 เดือน เป็น 8 เดือน คงโทษจำเลยที่ 1 ตามศาลอุทธรณ์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยที่ 1 โกรธภริยาไม่กลับบ้าน จึงกลับไปเอาปืนมายิงท้าทายและยิงเข้าไปในบ้านก่อน ทำให้จำเลยที่ 2 ยิงตอบโต้ไม่ได้ถือเป็นการป้องกันตัว

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3759/2532พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นายจรัญ ศรีดอนโป่ง กับพวกจำเลย ป.อ. , ม. 72จำเลยที่ 1 โกรธที่ ก. ภริยาไม่ยอมกลับบ้านและจำเลยที่ 2น้องของ ก. ห้ามปรามกีดกัน จึงก่อเหตุร้องท้าทายและเป็นฝ่ายยิงปืนเข้าไปในบริเวณบ้านจำเลยที่ 2 ซึ่ง ก. กับจำเลยที่ 2ยืนอยู่ก่อน กระสุนปืนถูกจำเลยที่ 2 ได้รับบาดเจ็บ จำเลยที่ 2จึงวิ่งเข้าไปในบ้านเอาปืนมายิงต่อสู้ การกระทำของจำเลยที่ 1จึงไม่เป็นการป้องกันตัวและไม่ใช่การกระทำความผิดเพราะเหตุบันดาลโทสะ เพราะไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1ถูกข่มเหงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒, ๗๒ ทวิ ที่แก้ไขแล้ว และประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๘๐, ๒๘๘ ริบของกลางและนับโทษจำเลยที่ ๑ ต่อจากคดีอื่น จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ แต่จำเลยที่ ๑ ยอมรับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกันกับจำเลยในคดีที่โจทก์ขอให้นับโทษต่อ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญมาตรา ๒๘๘, ๘๐ ลงโทษจำคุก ๑๐ ปี และมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ จำคุก ๑ ปี มาตรา ๘ ทวิ, ๗๒ ทวิ,จำคุก ๖ เดือน รวมจำคุก ๑๑ ปี ๖ เดือน จำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ จำคุก ๑ ปี ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๗ ปี ๘ เดือน จำคุกจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๙ เดือน ของกลางริบ คดีที่โจทก์ขอให้นับโทษจำเลยที่ ๑ ต่อ ศาลพิพากษาแล้วโดยรอการลงโทษไว้ จึงไม่มีโทษที่จะนับต่อ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ วรรคหนึ่ง, ๘ ทวิวรรคหนึ่ง ๗๒ ทวิ วรรคสอง จำเลยที่ ๒