ความชอบด้วยกฎหมายของการประเมินอากรขาเข้าเพิ่มขึ้นเมื่อสินค้าที่ส่งมามีราคาเท่ากับที่สำแดง และอำนาจของศาลฎีกาในการแก้ไขคำพิพากษาส่วนดอกเบี้ยที่เกินคำขอ
เมื่อสินค้าทั้งสองชนิดมีราคาเท่ากัน การที่ผู้ขายส่งสินค้าชนิดอื่นมาให้ก็ไม่ทำให้อากรขาเข้าเปลี่ยนแปลงไป การประเมินให้ชำระอากรเพิ่มจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย และศาลฎีกามีอำนาจหยิบยกปัญหาที่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนขึ้นวินิจฉัยได้แม้คู่ความมิได้อุทธรณ์
พิพากษาแก้ให้จำเลยชำระดอกเบี้ยนับแต่วันที่ 23 พฤษภาคม 2531 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลภาษีอากรกลาง
โจทก์สำแดงสินค้าเป็น 'อุปกรณ์ของปากกา' แต่สินค้าจริงคือ 'ปากกาลูกลื่น' เนื่องจากความผิดพลาดในการแปลและสินค้าที่ผู้ขายส่งมาผิดจากคำสั่งซื้อ โดยสินค้าทั้งสองชนิดมีราคาเท่ากัน โจทก์ขอให้คืนอากรพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้อง แต่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้คืนดอกเบี้ยนับวันที่ก่อนวันฟ้อง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3761/2532ห้างหุ้นส่วนจำกัด บี.เค.แอล.เอเชียเทรดดิ้งโจทก์กรมศุลกากรจำเลย ป.วิ.พ. , ม. 225, ม. 249 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 , ม. 10, ม. 10 ตรี, ม. 112 ทวิ, ม. 112 จัตวาโจทก์สำแดงรายการสินค้าในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าเป็นภาษาไทยว่าสินค้าที่โจทก์นำเข้าคืออุปกรณ์ของปากกา ยี่ห้อ เรโนลด์ ชนิด 094 ความจริงสินค้าที่โจทก์นำเข้าคือปากกาลูกลื่น ยี่ห้อเรโนลด์ ชนิด 093 เมื่อปรากฏว่าเหตุที่ระบุว่าเป็นอุปกรณ์ของปากกาเป็นเพราะผู้ทำใบขนแปลเป็นภาษาไทยผิดพลาด และที่เป็นปากกาลูกลื่นชนิด 093 เพราะผู้ขายส่งมาให้ผิดไปจากที่โจทก์สั่งซื้อ ดังนี้ เมื่อปากกาทั้งสองชนิดมีราคาเท่ากัน การที่ผู้ขายส่งปากกาชนิด 093 มาให้ก็ไม่ทำให้อากรขาเข้าเปลี่ยนแปลงไป การที่จำเลยประเมินให้โจทก์ชำระอากรขาเข้าเพิ่มขึ้น จึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย คำฟ้องของโจทก์ขอให้จำเลยคืนอากรขาเข้าพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องคือวันที่ 23 พฤษภาคม 2531 การที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้จำเลยคืนอากรขาเข้าพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันที่ 30 กรกฎาคม 2529 จึงเป็นการพิพากษาให้จำเลยชำระเกินไปกว่าหรือนอกจากที่ปรากฏในคำฟ้องปัญหานี้เป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนแม้จำเลยมิได้อุทธรณ์ ศาลฎีกาก็มีอำนาจหยิบยกขึ้นวินิจฉัยได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำปากกาลูกลื่นเครื่องหมายการค้า "เรโนลด์"เข้ามาในราชอาณาจักร โดยชำระภาษีอากรแล้ว แต่เมื่อโจทก์ไปขอรับสินค้า เจ้าหน้าที่ของจำเลยแจ้งว่า โจทก์สำแดงรายการสินค้าในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าผิดประเภท ต้องชำระอากรเพิ่ม โจทก์จึงวางประกันค่าอากรและรับสินค้าไป ต่อมาเจ้าหน้าที่ของจำเลยประเมินให้โจทก์ชำระอากรเพิ่มเป็นเงิน ๖๕,๒๐๙.๓๔ บาทซึ่งโจทก์ได้ชำระแล