กรณีจำเลยตกลงขายข้าวโพดแล้วเปลี่ยนใจไม่ขายและไม่คืนเงินล่วงหน้า โดยสินค้ามีอยู่จริงขณะเจรจา เป็นความผิดฐานฉ้อโกงหรือไม่
การตกลงขายสินค้าที่มีอยู่จริงแล้วเปลี่ยนใจไม่ขายและปฏิเสธคืนเงิน ถือเป็นกรณีประพฤติผิดสัญญาทางแพ่งเท่านั้น ไม่ปรากฏมูลความผิดฐานฉ้อโกง
พิพากษายืน ศาลอุทธรณ์ โดยวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีความผิดฐานฉ้อโกน
จำเลยตกลงขายข้าวโพดให้ผู้เสียหายและผู้เสียหายจ่ายเงินล่วงหน้า 47,000 บาท แต่ต่อมาจำเลยเปลี่ยนใจไม่ขายและไม่คืนเงิน โดยข้าวโพดมีอยู่จริงขณะเจรจา และทั้งสองฝ่ายเคยติดต่อซื้อขายกันมานาน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3784/2532พนักงานอัยการจังหวัดสระบุรีโจทก์นายถนอม รอดวิจิตรจำเลย ป.อ. จำเลยตกลงจะขายข้าวโพดให้แก่ผู้เสียหายและผู้เสียหายได้จ่ายเงินค่าข้าวโพดให้จำเลยไปแล้ว แต่ครั้นผู้เสียหายจะไปรับมอบข้าวโพด จำเลยบอกว่าไม่ขายข้าวโพดให้ผู้เสียหายและไม่ยอมให้นำข้าวโพดไป ผู้เสียหายทวงเงินคืน จำเลยบอกว่าไม่มีเงินคืนให้เช่นนี้ เป็นเรื่องจำเลยตกลงจะขายข้าวโพดแล้วเปลี่ยนใจไม่ยอมขายให้ผู้เสียหาย ข้าวโพดที่จะขายมีอยู่จริงในขณะที่เจรจาตกลงซื้อขายกัน จึงเป็นกรณีที่จำเลยประพฤติผิดสัญญาทางแพ่งเท่านั้น จำเลยไม่มีความผิดฐานฉ้อโกงตามฟ้องโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ และคืนเงินจำนวน ๔๗,๐๐๐ บาทให้ผู้เสียหาย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง จำคุก ๑ ปี ให้จำเลยคืนเงิน ๔๗,๐๐๐ บาทแก่ผู้เสียหาย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า นายจำรัสจุลปะ ผู้เสียหายมีอาชีพค้าขายพืชไร่ ส่วนนายถนอม รอดวิจิตร จำเลยมีอาชีพทำไร่ข้าวโพด ภริยาผู้เสียหายกับภริยาจำเลยเป็นลูกพี่ลูกน้อกัน จำเลยเคยติดต่อค้าขายกับผู้เสียหายโดยจำเลยเอาข้าวโพดมาขายให้ผู้เสียหายมานานหลายปีแล้ว และจำเลยเคยกู้ยืมเงินผู้เสียหายมาใช้จ่ายเกี่ยวกับการทำไร่ข้าวโพด ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์มีว่า จำเลยกระทำความผิดดังที่โจทก์ฟ้องหรือไม่โจทก์มีผู้เสียหายเบิกความว่า จำเลยได้มาบอกขายข้าวโพดฝักซึ่งเมื่อสีแล้วจะได้ ๒,๐๐๐ ถัง เก็บอยู่ในยุ้งข้าวโพดของจำเลยในราคาถังละ ๓๕ บาท เป็นเงิน ๗๐,๐๐๐ บาท ผู้เสียหายตกลงซื้อจำเลยขอเงินค่าข้าวโพดก่อนจำนวน ๔๗,๐๐๐ บา