ความชอบด้วยกฎหมายของการประเมินภาษีเมื่อแบบแจ้งประเมินมีข้อบกพร่อง และลักษณะรายได้จากการให้ใช้สิทธิทำเหมืองหินเข้าข่ายภาษีการค้าประเภทใด
ข้อบกพร่องในแบบแจ้งการประเมินเนื่องจากความพลั้งเผลอของเจ้าหน้าที่ ไม่ทำให้การประเมินไม่ชอบ หากผู้ถูกประเมินเข้าใจเนื้อหาและยินยอมชำระ โดยรายได้จากการให้ใช้สิทธิทำเหมืองหินมิใช่การให้เช่าอสังหาริมทรัพย์ แต่เป็นภาษีการค้าประเภท 5 การให้เช่าทรัพย์สินที่มิใช่อสังหาริมทรัพย์
พิพากษายืนตามศาลภาษีอากรกลาง ยกฟ้องโจทก์
เจ้าหน้าที่พิมพ์แบบแจ้งประเมินปี 2518 ขาดรายการประเภทเงินได้เนื่องจากความพลั้งเผลอ แต่โจทก์ได้รับแบบทั้งหมดพร้อมกันและเข้าใจว่าทำนองเดียวกับปีอื่นจนยินยอมชำระ รายได้ภริยาโจทก์จากกิจการระเบิดหินและโม่หิน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3927/2532นายเจริญ ปานทองโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร , ม. 77, ม. 78, จำเลยแจ้งการประเมินภาษีเงินได้ของโจทก์สำหรับปี พ.ศ. 2515ถึง พ.ศ. 2519 ในวันเดียวกัน และโจทก์ได้รับแบบแจ้งการประเมินทั้งหมดพร้อมกัน แต่ในแบบแจ้งการประเมินสำหรับปี พ.ศ. 2518 มิได้มีรายละเอียดในช่องรายการประเมิน ข้อ 2(ก) ถึง (ง)ว่าเป็นเงินได้ประเภทใด และตามข้อ 7(ก) และ (ข) ไม่ระบุว่าเป็นภาษีเงินได้เฉลี่ย ไปในทางใด เหมือนที่ระบุไว้ในแบบแจ้งการประเมินของปีอื่น ๆ เนื่องจากความพลั้งเผลอของเจ้าหน้าที่ของจำเลยเมื่อปรากฏว่ารายการในข้อ 2(ก) ถึง (ง) และข้อ 7(ก) และ (ข)ในแบบแจ้งการประเมินของปีอื่นเหมือนกันทั้งหมด และโจทก์ทราบและเข้าใจแบบแจ้งการประเมินที่มิได้ระบุรายการไว้เป็นอย่างดีว่าข้อความในรายการที่มิได้ระบุไว้ดังกล่าวย่อมเป็นทำนองเดียวกับที่ระบุไว้ในแบบแจ้งการประเมินของปีอื่น จนถึงกับยินยอมรับชำระภาษีเพิ่มเติม ดังนั้น การที่เจ้าหน้าที่ของจำเลยพิมพ์รายการขาดตกบกพร่องในแบบแจ้งการประเมินดังกล่าว จึงไม่เป็นเหตุทำให้โจทก์ไม่เข้าใจหรือเสียหายแต่อย่างใด การประเมินภาษีเงินได้ของโจทก์สำหรับปี พ.ศ. 2518 จึงชอบด้วยกฎหมาย ส. จ่ายค่าตอบแทนเกี่ยวกับกิจการระเบิดหินและโม่ หินให้แก่ภริยาโจทก์ทุกเดือน รายได้ของโจทก์และภริยาเป็นผลประโยชน์เกี่ยวกับการที่ให้ ส. ดำเนินกิจการระเบิดหินรวมทั้งโม่ หิน ซึ่งมิใช่การให้เช่าอสังหาริมทรัพย์ ย่อมจัดอยู่ในบัญชีอัตราภาษีการค้าประเภทการค้า 5 การให้เช่าทรัพย์สินซึ่งมิใช่อสังหาริมทรัพย์โจทก์และภริยามีหน้าที่เสียภาษีการค้าโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเห็นว่า โจทก์เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสำหรับปี พ.ศ. ๒๕๑๕ ถึง พ.ศ. ๒๕๑๙ ไว้ไม่ถูกต้อง จึงประเมินให้โ