ศาลฎีกาสามารถหยิบยกคำร้องพิจารณาใหม่ขึ้นไต่สวนได้หรือไม่ เมื่อศาลชั้นต้นสั่งงดไต่สวนเพราะจำเลยไม่มีพยาน
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดไต่สวนคำร้องพิจารณาใหม่เพราะจำเลยไม่มีพยานมาสืบ ซึ่งชอบด้วยเหตุผลแล้ว ศาลฎีกาจึงไม่หยิบยกขึ้นไต่สวนตามฎีกาอีก
พิพากษายืน
จำเลยยื่นคำร้องพิจารณาใหม่แต่ขอเลื่อนคดีหลายครั้งจนไม่มีพยาน ศาลชั้นต้นสั่งงดไต่สวนและยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์และฎีกา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5011/2532นายหอม ทองประเสริฐโจทก์พันตำรวจโทสวง ศรีใสจำเลย ป.วิ.พ. , ม. 208, ม. 209ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลย โดยอ้างเหตุว่า คำร้องของจำเลยมิได้คัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลโดยละเอียดชัดแจ้งไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 วรรคสอง และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แม้จำเลยจะฎีกาคัดค้านในประเด็นดังกล่าวขึ้นมา แต่เมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งให้งดไต่สวนคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยเพราะเห็นว่าจำเลยไม่มีพยานมาสืบด้วย และคำสั่งดังกล่าวชอบด้วยเหตุผลแล้ว เช่นนี้ ก็ไม่เป็นเหตุให้ศาลฎีกาหยิบยกคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยขึ้นไต่สวนต่อไปตามข้อฎีกาของจำเลยได้อีกคดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยให้ชำระเงินตามเช็ค จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามเช็คแก่โจทก์ และได้ออกคำบังคับให้จำเลยปฏิบัติตามคำพิพากษาแล้ว จำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ โจทก์คัดค้านว่า ไม่มีเหตุที่จะขอให้พิจารณาใหม่ ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้อง จำเลยขอเลื่อนคดีหลายครั้ง (๓ นัดติดกัน) จนนัดสุดท้ายทนายจำเลยไม่สามารถนำพยานมาไต่สวนได้ ศาลชั้นต้นสั่งงดไต่สวน และต่อมามีคำสั่งว่าคำร้องของจำเลยมิได้คัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลโดยละเอียดชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๐๘ วรรคสอง จึงให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลย จำเลยก็ขอเลื่อนคดีหลายครั้ง ก่อนครั้งสุดท้ายศาลชั้นต้นกำชับไว้ว่าให้โอกาสจำเลยอีกครั้งเดียว ครั้งสุดท้ายศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องนี้ในวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๓๐ ถึงวันดังกล่าว