ผู้ขอประกันมีสิทธิยื่นฎีกาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่สั่งปรับเงินได้หรือไม่ เมื่อสิทธิเกิดขึ้นตามกฎหมายฉบับแก้ไขที่มีผลก่อนยื่นฎีกา
การพิจารณาสิทธิฎีกาของผู้ขอประกันต้องดูตามบทกฎหมายและสิทธิที่มีอยู่ในวันที่ยื่นฎีกา หากศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาเป็นที่สุดและไม่มีสิทธิฎีกา
ให้驳回คำร้องของผู้ขอประกัน เนื่องจากคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดแล้ว
ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ขอประกัน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ขอประกันยื่นฎีกาโดยอ้างสิทธิตาม พ.ร.บ.แก้ไข ป.วิ.อ. (ฉบับที่ 17) พ.ศ.2532
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 391/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายกิมฮ้อ แซ่เอาผู้ขอประกันนางอรุณี จันทรางกูรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 119 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.อ. (ฉบับที่ 17) พ.ศ.2532 การพิจารณาว่าผู้ขอประกันมีสิทธิฎีกาได้หรือไม่เพียงไรต้องพิจารณาตามบทกฎหมายและสิทธิในวันยื่นฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ขอประกัน และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน สิทธิของผู้ขอประกันจึงเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119ที่แก้ไขและมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ที่ผู้ขอประกันยื่นฎีกา.(อุดม เฟื่องฟุ้ง-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ