ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1901/2533

ประเด็นกฎหมาย

ศาลมีอำนาจพิพากษาลงโทษฐานทำร้ายร่างกายโดยเจตนา โดยเปลี่ยนข้อหาจากพยายามฆ่า ตาม ม.297 ประกอบ ม.192 วิ.อาญา ได้หรือไม่

หลักกฎหมาย

ศาลมีอำนาจพิพากษาลงโทษฐานทำร้ายร่างกายโดยเจตนา (ม.297) โดยเปลี่ยนจากข้อหาพยายามฆ่า (ม.288) ได้ หากข้อเท็จจริงพิสูจน์ได้ว่าจำเลยมีเจตนาทำร้าย ไม่ใช่เจตนาฆ่า โดยไม่กระทบสิทธิจำเลย

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนว่าจำเลยมีความผิด แต่แก้เป็นมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 (ทำร้ายร่างกายโดยเจตนา) แทนมาตรา 288 (พยายามฆ่า)

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยใช้เหล็กแหลมยาว 6 นิ้ว แทงผู้เสียหายในขณะวิวาท บาดแผลเล็ก (3 มม.) ที่ลิ้นปี่ ไม่ปรากฏว่าจำเลยตั้งใจแทงอวัยวะสำคัญโดยเจตนาฆ่า

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1901/2533พนักงานอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายปราโมทย์หรือสมาน พูลสวัสดิ์จำเลย ป.อ. , ม. 288, ม. 295, ม. 297 ป.วิ.อ. ม. 192จำเลยใช้เหล็กแหลมสำหรับนำหวายในการจักสานยาวทั้งด้ามประมาณ 6 นิ้ว แทงผู้เสียหายที่บริเวณลิ้นปี่และท้องน้อยข้างซ้ายเป็นบาดแผลขนาด 3 มิลลิเมตร และมีบาดแผลที่กระเพาะอาหารขนาด 0.5 เซนติเมตร จำเลยแทงผู้เสียหายในขณะวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน ไม่ปรากฏว่าจำเลยมีโอกาสเลือกแทงผู้เสียหายที่อวัยวะสำคัญโดยตั้งใจ จึงฟังได้ว่าจำเลยใช้เหล็กแหลมแทงผู้เสียหายโดยเจตนาทำร้าย ไม่ใช่โดยเจตนาฆ่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 โดยบรรยายฟ้องด้วยว่าผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสต้องเจ็บป่วยด้วยอาการทุกขเวทนาและประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินยี่สิบวันเมื่อทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมีเจตนาทำร้ายร่างกายผู้เสียหายและผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บจนประกอบกรณียกิจไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ศาลจึงมีอำนาจพิพากษาลงโทษได้ตาม ป.อาญา มาตรา 297 ประกอบ ป.วิ.อาญา มาตรา 192โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เหล็กแหลมยาวประมาณ ๖ นิ้ว เป็นอาวุธแทงนักโทษชายอำนวย เรียนเวช ผู้เสียหายหลายครั้งโดยเจตนาฆ่า ถูกบริเวณลิ้นปี่และท้องน้อยข้างซ้าย จำเลยได้กระทำความผิดไปตลอดแล้ว แต่ไม่บรรลุผล ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย แต่เป็นเหตุให้ผู้เสียหายรับอันตรายสาหัสขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๙๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า จำเลยเป็นผู้ใช้เหล็กแหลมแทงผู้เสียหายจ