ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2533

ประเด็นกฎหมาย

ข้อความในหนังสือลงโทษว่าหากกระทำผิดซ้ำจะลงโทษสถานหนัก มีผลเป็นคำตักเตือนหรือไม่

หลักกฎหมาย

ข้อความในหนังสือแจ้งการลงโทษว่าหากกระทำผิดซ้ำจะลงโทษสถานหนัก มีผลเป็นคำตักเตือนอยู่ด้วยในตัว หากลูกจ้างกระทำผิดซ้ำภายในระยะเวลาไม่นาน นายจ้างเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

คำวินิจฉัย

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับคำขอเรื่องค่าชดเชย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ลูกจ้างขาดงาน 3 ครั้ง ครั้งแรกถูกตักเตือน ครั้งที่สองถูกพักงานพร้อมข้อความเตือนว่าหากซ้ำจะลงโทษสถานหนัก ครั้งที่สามขาดงานอีกภายในระยะเวลาไม่นาน

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2533นางรัตนาภรณ์ โต๊ะเงินโจทก์บริษัทนครหลวงถุงเท้าไนล่อน จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน หนังสือแจ้งการลงโทษมีข้อความว่า "ในวันที่ 16 มกราคม 2532 โจทก์ได้กระทำความผิดคือได้ขาดงานโดยพลการ มิได้บอกกล่าวแต่อย่างใด และทางบริษัทได้เคยตักเตือนไว้ครั้งหนึ่งแล้วเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2531 บริษัทได้พิจารณาแล้วเห็นสมควรให้ลงโทษโจทก์ด้วยการพักงานเป็นเวลา 7 วัน ตั้งแต่วันที่ 17-23 มกราคม 2532 เพื่อมิให้เป็นแบบอย่างแก่ลูกจ้างอื่นต่อไป หากกระทำผิดซ้ำอีกบริษัทจะพิจารณาลงโทษในสถานหนัก" ข้อความที่ว่า "หากกระทำผิดซ้ำ อีกบริษัทจะพิจารณาลงโทษในสถานหนัก" นั้น มีผลเป็นคำตักเตือนอยู่ด้วยในตัว ครั้งแรกโจทก์ขาดงานเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2531 จำเลยได้ออกหนังสือตักเตือนโจทก์ ต่อมาวันที่ 16 มกราคม 2532 โจทก์ขาดงานอีกจำเลยมีหนังสือแจ้งการลงโทษถึงโจทก์ให้ลงโทษโจทก์ด้วยการพักงานเป็นเวลา 7 วัน และระบุด้วยว่าหากกระทำผิดซ้ำอีก บริษัทจะพิจารณาลงโทษในสถานหนัก ซึ่งมีผลเป็นคำตักเตือนอยู่ด้วย ดังนั้น เมื่อโจทก์ขาดงานอีกในวันที่ 3 พฤษภาคม 2532 ซึ่ง ระยะเวลามิได้ล่วงพ้นจากการขาดงานครั้งที่สองมากนัก กรณีถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานและนายจ้างได้ตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47 (3)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย จำเลยได้กลั่นแกล้งเลิกจ้างโจทก์โดยฝ่าฝืนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน และระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน เป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหาย ค่าชดเชยสินจ้างแทนการบอกกล่าว