การตีความพิกัดศุลกากรว่าสินค้าจัดอยู่ในประเภทใด เมื่อมีรายการระบุชัดเจนและรายการกว้าง
การตีความพิกัดศุลกากรต้องยึดหลักเกณฑ์กฎหมาย หากประเภทหนึ่งระบุชัด อีกประเภทกว้าง ให้จัดเข้าประเภทที่ระบุชัดเจน
พิพากษายืน ยกฟ้องโจทก์
จำเลยนำเข้าอลูมิเนียมแผ่นกลมมีรู ใช้ทำหลอดยาสีฟัน กรมศุลกากรอ้างพิกัด 76.16 เรียกเก็บภาษีเพิ่ม แต่จำเลยอ้างพิกัด 76.06
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2342/2533กรมศุลกากร กับพวกโจทก์บริษัทแอ๊ปป้าคอนเทนเนอร์ส จำกัดจำเลย พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 ม. 4 วรรคแรก, ม. 12 วรรคสอง พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2530 บัญชีพิกัดอัตราอากรขาเข้า ประเภทที่ 76.06,76.16, การตีความว่าของใด อยู่ในพิกัดประเภทใด ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด สินค้าที่จำเลยนำเข้าเป็นอลูมิเนียมแผ่นกลมมีรูตรงกลาง ใช้สำหรับทำหลอดยาสีฟัน จึงเป็นสินค้าที่มีลักษณะเป็นแผ่นที่จัดเตรียมไว้เพื่อทำหลอดทำด้วยอลูมิเนียมตามรายการที่ระบุไว้ในพิกัด ประเภทที่ 76.06 จะตี ความว่าเข้าอยู่ในพิกัดประเภทที่ 76.16 ซึ่ง ระบุไว้กว้าง ๆ โดยโจทก์อาศัยหลักเกณฑ์อื่นนอกเหนือจากที่กฎหมายกำหนดไว้มาตีความย่อมไม่ถูกต้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยนำสินค้าทำด้วยอะลูมิเนียมเข้ามาในราชอาณาจักรและสำแดงประเภทพิกัดเป็นพิกัดที่ ๗๖.๐๖ อัตราอากรร้อยละ ๑๕ ที่ถูกต้องแล้วสินค้าดังกล่าวเป็นของอื่น ๆ ที่ทำด้วยอะลูมิเนียม ซึ่งเป็นสินค้าตามประเภทพิกัดที่ ๗๖.๑๖ ข. อัตราอากรร้อยละ ๓๐ การสำแดงรายการในใบขนสินค้าขาเข้า ไม่ถูกต้อง ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินอากรขาเข้าภาษีการค้า ภาษีบำรุงเทศบาลที่ขาดจำนวนกับเงินเพิ่มเป็นเงิน ๘๔๐,๒๖๙.๗๔ บาท พร้อมเงินเพิ่มภาษีอากรอัตราร้อยละ ๑ ต่อเดือน ของภาษีการค้าที่ขาดอยู่จำนวน ๒๒๖,๐๘๑.๙๔ บาท กับเงินเพิ่มภาษีบำรุงเทศบาลในอัตราร้อยละ ๑๐ ของเงินเพิ่มภาษีการค้าดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ จำเลยให้การว่า สินค้าที่จำเลยนำเข้ามิใช่เป็นสินค้าตามประเภทพิกัดที่ ๗๖.๑๖ ข. แต่เป็นสินค้าแผ่นอะลูมิเนียมทำเป็นรูปวงกลม เจาะรู เพื่อใช้ทำหลอดยาสีฟัน ตรงกับพิกัดที่ ๗๖.๐๖ จำเลยไม่ต้องชำระภาษีอากรและเงินเพิ่มตามฟ้อง และหากจำเลยจะต