ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการต่อเติมดัดแปลงอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาต และการตีความข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร
คำให้การของจำเลยที่ยอมรับว่ามีการต่อเติมแต่โต้แย้งว่าเข้าใจโดยสุจริตหรือไม่ได้ปิดคลุมทางเดิน มีผลเท่ากับยอมรับการฝ่าฝืนกฎหมาย และประเด็นที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249
พิพากษายืน ให้โจทก์ชนะคดี และให้จำเลยทั้งสองรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติมดัดแปลง
จำเลยทั้งสองต่อเติมและขยายอาคารตึกแถวเป็นห้องน้ำและห้องครัวในปี พ.ศ. 2524 โดยไม่ได้รับอนุญาต และมิได้ให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ต่อเติมอาคารด้านหลังเป็นแนวไปถึงรั้วและมุงหลังคา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2480/2533ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครโจทก์นางสาววราภรณ์ เหลืองพุทธชาติ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 249 พ.ร.บ.ควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 , ม. 40, ม. 41, ม. 42 ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.2522 ม. 76 (4)จำเลยทั้งสองให้การว่า ได้ทำการต่อเติมดัดแปลงอาคารในส่วนด้านหลังของอาคารจริง แต่มิได้ทำเชื่อมปิดคลุมทางเดินด้านหลังอาคารตามฟ้องโจทก์จำเลยเข้าใจโดยสุจริตว่าไม่ต้องขออนุญาตจากใคร เนื่องจากได้ต่อเติมอาคารของตนเองในที่ดินของตนเอง และอาคารใกล้เคียงก็ได้มีการต่อเติมไว้ก่อนแล้วเช่นกันจำเลยจึงต้องต่อเติมอาคารของตนเองด้วยเพื่อมิให้เกิดความเสียหาย โดยจำเลยไม่ได้ให้การปฏิเสธว่า ไม่ได้ต่อเติมอาคารด้านหลังเป็นแนวไปถึงรั้วหลังอาคารทั้งสองด้าน และมุงหลังคากระเบื้องตามฟ้อง คำให้การของจำเลยมีผลเท่ากับเป็นการรับว่าได้กระทำการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 มาตรา 22 และฝ่าฝืนข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. 2522 ข้อ 76 (4) แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองได้ต่อเติมตึกแถวโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น อันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย เจ้าหน้าที่ของโจทก์ตรวจพบจึงดำเนินคดีอาญาแก่จำเลยที่ ๑ คดีถึงที่สุดศาลพิพากษาปรับ ๑,๕๐๐ บาท โจทก์มีหนังสือสั่งให้จำเลยที่ ๑ ระงับการก่อสร้างและรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติม จำเลยทราบคำสั่งแล้วไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง และไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองรื้อถอนอาคารตึกแถวส่วนที่ต่อเติม ถ้าจำเลยทั้งสองไม่ยอมรื้อถอน ให้โจทก์เป็นผู้รื้อถอนได้เองตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๐, ๔๑, ๔๒ โดยให้จำเลยทั้งสองเป็นผู้เสียค่