การขอลาทางโทรศัพท์โดยไม่ยื่นใบลาตามระเบียบและไม่ได้รับอนุมัติ ถือเป็นการขาดงานโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือไม่
การขาดงานโดยฝ่าฝืนระเบียบการลาและไม่ได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชาที่มีอำนาจ ถือเป็นการขาดงานโดยไม่มีเหตุอันสมควร แม้จะโทรศัพท์ขอลาแต่ไม่ได้ปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนด
พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
โจทก์ขาดงานโดยไม่ได้ยื่นใบลาตามระเบียบและไม่ได้ขออนุญาตผู้บังคับบัญชา แม้จะโทรศัพท์ขอลาแต่ไม่ได้รับอนุมัติ ถือเป็นการขาดงานโดยไม่มีเหตุอันสมควร
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2576/2533นายมณฑป วงศ์สุทธิ์โจทก์การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 49 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 โจทก์ขาดงานโดยลาหยุดพักผ่อนไม่ถูกต้องตามระเบียบเพราะไม่ยื่นใบลาต่อผู้บังคับบัญชาผู้มีอำนาจให้ลา และการลาไม่ได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชาที่มีอำนาจ แม้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าสถานที่ที่โจทก์ทำงานจะไม่เคร่งครัดในการลา และโจทก์พูดขอลาทางโทรศัพท์ต่อ ป. พนักงานของจำเลย แล้วข้อเท็จจริงดังกล่าวก็เป็นเพียงข้อที่จะนำมาวินิจฉัยว่าโจทก์ลาโดยฝ่าฝืนระเบียบของจำเลยหรือไม่เมื่อศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยื่นใบลาโดยฝ่าฝืนระเบียบ และไม่ได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชามีผลเป็นการขาดงานแล้ว การที่โจทก์ได้พูดโทรศัพท์ขอลาต่อ ป. ก็มิใช่เหตุที่ทำให้โจทก์ขาดงานโดยมีเหตุอันสมควรโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย ครั้งสุดท้ายเป็นพนักงานขับรถ ระดับ ๓ ได้รับค่าจ้างวันละ ๑๒๒ บาท จำเลยมีคำสั่งเลิกจ้างโจทก์ตั้งแต่วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๓๒ อ้างว่าโจทก์ละทิ้งหน้าที่หรือขาดงานติดต่อในคราวเดียวกันโดยไม่มีเหตุอันสมควรเกินกว่าเจ็ดวันทำการ (ตามข้อบังคับจำเลย) โจทก์มิได้กระทำผิดตามข้อบังคับจำเลย จึงเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์เข้าทำงานในระดับตำแหน่งเดิม อัตราค่าจ้างเท่าเดิมหากรับโจทก์กลับเข้าทำงานไม่ได้ ขอให้จ่ายค่าเสียหายจำนวน๓๖,๐๐๐ บาท และค่าชดเชยจำนวน ๒๑,๙๖๐ บาท จำเลยให้การและแก้ไขคำให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์ได้กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามข้อบังคับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ฉบับที่ ๕ ว่าด้วยการจ้าง การแต่งตั้ง การออกจาก