การกู้ยืมเงินเกินห้าสิบบาทต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้กู้ และสัญญากู้ที่ปิดอากรแสตมป์ไม่ครบถ้วนใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้
ในคดีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลจะพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีโดยอาศัยเหตุเพียงว่าจำเลยขาดนัดไม่ได้ ต้องพิจารณาให้ได้ความว่าข้ออ้างของโจทก์มีมูลและไม่ขัดต่อกฎหมายตาม ป.วิ.พ. มาตรา 205 สัญญากู้ยืมเงินที่ปิดอากรแสตมป์ไม่ครบถ้วนตาม ป.รัษฎากร มาตรา 118 ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ เมื่อ
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยที่ 1 และเรียกให้จำเลยที่ 2 ผู้ค้ำประกันร่วมรับผิด จำเลยทั้งสองขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา สัญญากู้ปิดอากรแสตมป์ 10 บาท แต่ต้องปิด 40 บาท
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3442/2533นายเที่ยง อมรินทร์รัตน์โจทก์นายเติม ทรัพย์โภคี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. , ม. 680 ป.วิ.พ. ม. 205 ป.รัษฎากร ม. 118แม้จำเลยที่ 1 จะขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลก็พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีโดยอาศัยเหตุแต่เพียงว่าจำเลยที่ 1 ขาดนัดไม่ได้ แต่จะต้องพิจารณาให้ได้ความว่าข้ออ้างของโจทก์มีมูลและไม่ขัดต่อกฎหมาย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 205ข้ออ้างตามฟ้องคดีนี้ของโจทก์คือ จำเลยกู้ยืมเงินโจทก์เกินกว่าห้าสิบบาทซึ่งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 โจทก์จะต้องมีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสืออย่างใดอย่างหนึ่งลงลายมือชื่อจำเลยที่ 1 เป็นสำคัญจึงจะฟ้องร้องให้บังคับคดีได้ เมื่อปรากฏว่า สัญญากู้ยืมเงินตามฟ้องปิดอากรแสตมป์ไม่ครบถ้วน ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 โจทก์จึงไม่มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมมาฟ้องร้องจำเลยที่ 1 ได้ เมื่อจำเลยที่ 1 ผู้กู้ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์แล้ว จำเลยที่ 2 ผู้ค้ำประกันย่อมไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ด้วยโจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ ๑ ผู้กู้และจำเลยที่ ๒ ผู้ค้ำประกัน ร่วมกันชำระเงิน ๔๒,๑๒๓ บาท ให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี ของต้นเงินจำนวน ๓๕,๕๐๐ บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยทั้งสองขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงินจำนวน ๓๕,๕๐๐บาท ให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ ๑๕ ต่อปี นับแต่วันที่ ๕ ตุลาคม๒๕๒๘ เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในคดีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณานั้น ศาลจะพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีโดยอาศัยเหตุแต่เ